วเหมยเอ๋อร์มีจิตใจที่ดีงาม กลัวว่าจะเป็นเพราะนางหยิบยาผิดทำให้คนอื่นเดือดร้อน พอได้ยินหลี่ลี่พูดเช่นนี้ ก็สงบสติอารมณ์ลงทันที คิดในใจว่าข้าต้องไม่อ่อนแอ ทำให้พี่หลี่ลี่เสียหน้า คนชั่วต้องการใส่ร้ายข้า ข้าจะไม่ยอมให้พวกเขาสมหวัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวหมิงก็เดินกลับมา ตอนนี้หูอี้ หลู่ฉางหง และหวังกวนทั้งสามคนก็ล้อมเข้ามาแล้ว เสี่ยวหมิงมาถึงก็ตะโกนว่า “ท่านผู้ดูแลใหญ่แห่งสำนักทดสอบยา ท่านหยิบยาผิดให้ข้า ท่านเข้าใจเรื่องยาหรือไม่? ถึงกับหยิบยาระบายลมธรรมดาผิด ท่านต้องหยิบยาระบายให้ข้าแน่ๆ ท่านทำให้ข้าเดือดร้อนแล้ว!”
หลู่ฉางหงหัวเราะเยาะ “ท่านผู้ดูแลใหญ่แห่งสำนักทดสอบยา ดูสิว่าท่านทำอะไรลงไป พวกเราศิษย์ชั้นในร่างกายมีค่าเพียงใด ท่านจะมาสะเพร่าหยิบยาผิดได้อย่างไร?”
หูอี้พูดอย่างเย็นชา “ข้าว่าไม่ใช่หยิบยาผิดหรอก แต่นางไม่เข้าใจเรื่องยาเลยต่างหาก ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้ดูแลใหญ่แห่งสำนักทดสอบยา”
“ผู้ดูแลใหญ่แห่งสำนักทดสอบยาที่ทำร้ายศิษย์ สมควรถูกปลดออก” หวังกวนพูดประโยคเดียวก็แสดงจุดยืนชัดเจน
หลี่ลี่และศิษย์คนอื่นๆ ต่างรู้ว่านี่เป็นแผนใส่ร้ายของหูอี้และเสี่ยวหมิง แต่ไม่มีหลักฐานมาหักล้าง ตอนนี้ถึงทะเลาะกับพวกเขา อย่างมากก็แค่ปากเสียงกัน ไม่มีประโยชน์อะไร เดี๋ยวหูหยุนซานก็ต้องมาแสร้งทำเป็นยุติธรรม หลิวเหมยเอ๋อร์ต้องเดือดร้อนแน่
นักปรุงยาคนหนึ่งเดินเข้ามา “เสี่ยวหมิง ข้าจะตรวจดูหน่อย ว่า
