งไม่ยอมตอบ เธอจะเลิกขยับซูเจ๋อพยายามขืนแรงกระตุ้นไม่ให้ตนเองพลิกตัวและกดเธอไว้ใต้ล่าง เขาขานรับด้วยเสียงที่แหบตํ่าว่า “รู้สึกดีมาก”เฉินเสียนชอบมองยามที่เขาเต็มไปด้วยอารมณ์เสน่หาเพราะเธอ และคำตอบของเขาก็ยิ่งปลุกเร้าให้เธอฮึกเหิม แน่นอนว่าเธออยากทำให้เขารู้สึกดี อยากทำให้เขาได้สัมผัสกับประสบการณ์แห่งความสุขเช่นเดียวกับเธอเฉินเสียนไม่ใช่ผู้หญิงไร้เรี่ยวแรง เธอบีบรัดซูเจ๋ออย่างแรงขณะที่ขยับลงไปและบางครั้งก็ได้ยินเสียงลมหายใจที่หอบกระเส่าของเขา ด้วยเหตุนี้เธอจึงหรี่ตาจับจ้องใบหน้าของซูเจ๋อ พร้อมกันนั้นก็ขยันขยับร่างกายเข้าออกยิ่งกว่าเดิมซูเจ๋อหลุบตาลง นัยน์ตาของเขาหรี่แสงลงวูบหนึ่ง เขาเลิกคิ้วทั้งสองข้างและถามว่า “ข้ารูปงามขนาดนั้นเลยหรือ”เฉินเสียนโน้มศีรษะลงมาจูบเขาและเอ่ยด้วยเสียงที่แหบพร่า “รูปงามที่สุด…ซูเจ๋อ ข้าชอบเหลือเกินที่เห็นท่านเป็นแบบนี้…”แท้จริงแล้วการอยู่ข้างบนนั้นให้ความรู้สึกเช่นนี้นี่เองเวลาต่อมาดูเหมือนซูเจ๋อจะอยากเป็นฝ่ายรุกบ้าง ทว่าเฉินเสียนไม่ยอมลงมาจากตัวเขา ทั้งสองคนจึงต่อสู้กันอยู่เงียบๆ ซูเจ๋อกดเอวของเธอค้างไว้และกระแทกเข้าไปบดขยี้เธออย่างรุนแรงครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้หัวของเธอขาวโพลนและจมดิ่งอยู่ในกระแสคลื่นซูเจ๋อตวัดปลายเสียงขึ้นเล็กน้อย “ปล่อยให้ท่านเป็นคนขึ้นแล้ว ท่านยังไม่คิดจะลงมาอีกหรือ เช่นนั้นลองดูสิว่าท่านจะมีความอดทนขนาดนี้ไหม”913
ซูเจ๋ออาศัยช่วงที่เธ
