THAIBOOK
หน้าแรก
นิยาย
การ์ตูน
🔍
ในเวลากลางคืน
หน้าแรก
/
นิยาย
/
ข้าคือหงส์พันปี
ข้าคือหงส์พันปี
ผู้เขียน:
จบแล้ว
อัพเดท:
2026-07-15
อ่าน:
ความคิดเห็น:
0
Drama / ดราม่า
จบแล้ว
จีนโบราณ
นิยายจีน
นิยายรักโรแมนติก / Romance
นิยายแปล
นิยายแฟนตาซี
เรื่องย่อ:
หากพูดถึงองค์หญิงผู้ตกอับ ไม่มีใครไม่รู้จัก “เฉินเสียน” หญิงสาวที่เคยถูกตราหน้าว่าโง่เขลา ไร้ความสามารถ และเป็นตัวตลกของผู้คนทั่วแคว้น นางถูกขับไล่ออกจากจวน ถูกทำร้ายจนเสียโฉม ทั้งยังต้องแบกรับชีวิตน้อย ๆ ในครรภ์เพียงลำพัง แต่ในวันที่อดีตสามีของนางจัดพิธี
เริ่มอ่าน
ดูสารบัญ
📖 สารบัญบท
升序
降序
บทที่ 1 หรูเหลียง มันเจ็บ
บทที่ 2 อาเสียนไม่ได้โง่
บทที่ 3 ข้ามเวลา
บทที่ 4 การล่มงานแต่งเป็นสิ่งที่ไร้คุณธรรม
บทที่ 5 อีตัวไร้ยางอาย
บทที่ 6 อนุภรรยาทำพิธียกนํ้าชา
บทที่ 7 วีรกรรมสร้างชื่อ
บทที่ 8 มีสิ่งต่างๆ มากมายที่จะได้เรียนรู้ในอนาคต
บทที่ 9 เกลียดชังเธอเป็นอย่างมาก
บทที่ 10 ยาทำแท้ง
บทที่ 11 แตกต่างจากเดิมเป็นคนละคน
บทที่ 12 ท่านมันเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน
บทที่ 13 ความเกี่ยวข้องในอดีต
บทที่ 14 ทาสร้ายในเรือนโทรมๆ
บทที่ 15 ข้าจะทำให้เจ้าทรมานยิ่งกว่านี้
บทที่16 คนร้ายทูลฟ้องก่อน
บทที่17 มิเป็นไร วันข้างหน้ายังมีโอกาสอีกมาก
บทที่18 คนจากพระราชวัง
บทที่19 หน้าไม่อายเขียนอย่างไร
บทที่20 กินเข้าไปอย่างไรก็คายออกมาอย่างนั้น
บทที่ 21 ระวังจะให้โทษ
บทที่ 22 สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์
บทที่ 23 สี่ตำลึงปาดพันชั่ง
บทที่ 24 เฉินเสียน เจ้าช่างกล้านัก
บทที่ 25 ขอโทษนะ แต่ข้าไม่รับ
บทที่ 26 องค์หญิงยังชอบเขาอยู่ไหม
บทที่ 27 ท่านไม่เคยเชื่อคำข้าเลย
บทที่ 28 เจ้าไม่อาจเอื้อม
บทที่ 29 ในชาตินี้เธอคือเฉินเสียน
บทที่ 30 เสาะหารักแท้ครั้งใหม่
บทที่ 31 ยังคิดจะยั่วยวนเขาอีกหรือ
บทที่ 32 การทะเลาะกันของสามีภรรยา
บทที่ 33 ใครคือผู้หญิงที่ร้ายกาจที่สุด
บทที่ 34 เจ้าจะพบกับความโชคดี
บทที่ 35 เหลวไหลขึ้นทุกวัน
บทที่ 36 ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างอนาถ
บทที่ 37 แม่ไก่อ่อน เมื่อครู่นี้ยังจองหองอยู่เลยไม่ใช่หรือ
บทที่ 38 การพิจารณาของผู้บังคับบัญชา
บทที่ 39 ทำให้นางคุกเข่า
บทที่ 40 ถ้ามีหลักฐานก็แสดงออกมา
บทที่ 41 เธอปูทางไว้ตั้งแต่แรก
บทที่ 42 จิตสังหารในแววตาของเธอ
บทที่ 43 แค่หน้าตาไม่พอ ต้องใช้ฝีมือการแสดงด้วย
บทที่ 44 ทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลตอบแทน
บทที่ 45 ทำได้ดีมาก
บทที่ 46 แท้จริงแล้วเจ้าเป็นแบบไหนกันแน่
บทที่47 ข้าไม่ใช่แม่ท่าน
บทที่ 48 กลัวว่าโลกจะไม่โกลาหล
บทที่ 49 ตะเกียงที่มีนํ้ามันทั้งสอง
บทที่ 50 ความคิดที่บ้าคลั่ง
บทที่ 51 หน้าเนื้อใจเสือ
บทที่ 52 เรื่องราวจบลง
บทที่ 53 พอใจแล้วหรือยัง?
บทที่ 54 จุดจบ
บทที่ 55 องค์หญิงชอบเงิน
บทที่ 56 เวลานี้ควรจะมีเสียงปรบมือนะ
บทที่ 57นางชอบ เจ้าก็ควรที่จะให้นาง
บทที่58 ท่านทั้งสองรีบไสหัวไป!
บทที่59 นายหญิง มันตายแล้วเจ้าค่ะ
บทที่60 นี่จะต้องมีจิตใจอำมหิตเท่าไหร่กัน!
บทที่ 61 หากในตอนแรกนั้น
บทที่ 62 ในอดีตเพราะนางโง่เขลา
บทที่ 63 ที่แท้ก็ท่านนี่เอง
บทที่ 64 ได้สิ่งที่ตนต้องการ
บทที่ 65 สอน
บทที่ 66 สิ่งที่ต้องการคือทัศนคติของเขา
บทที่ 67 ปลุกเร้าอารมณ์ของเขา
บทที่ 68 ระคายตา
บทที่ 69 อย่าบอกนะว่าเจ้าจะไม่เล่นแล้ว
บทที่ 70 ตบหน้าห้าสิบครั้งแลกกับแขนหนึ่งข้าง
บทที่ 71 สิ่งไหนสำคัญกว่า
บทที่ 72 อยากจะฆ่าไปก่อนแล้วค่อยว่าอีกที
บทที่ 73 จะต้องคิดเพื่ออนาคต
บทที่ 74 นี่เป็นการคุกคามนะ
บทที่ 75 บรรพบุรุษของท่าน
บทที่ 76 วันแห่งความโกลาหล
บทที่ 77 ตั้งใจเมินใส่เขา
บทที่ 78 ใต้เท้าซูมาแล้ว
บทที่ 79 ขอบคุณจริงๆ
บทที่ 80 มีสิทธิ์อะไรไปให้ท่าผู้ชาย
บทที่ 81 ท่านรักนางมากจริงๆ
บทที่ 82 เฮ้ สุนัขฉิน
บทที่ 83 จดหมายลึกลับ
บทที่ 84 เธอคงไม่มีสิ่งของที่ชอบ
บทที่ 85 เกิดเรื่องระหว่างทาง
บทที่ 86 พุ่งเป้ามาที่เธอ
บทที่ 87 ชีวิตของข้าราคาแพงมาก
บทที่ 88 ใครคนหนึ่งขึ้นมาบนภูเขา
บทที่ 89 นั่นคือลักษณะที่เขาชอบ
บทที่ 90 เธอรู้สึกสบายใจมาก
บทที่91 สาวงามอยู่เบื้องหน้า
บทที่ 92พวกเราสนิทกันมากหรือ
บทที่93 ท่านคิดอะไรกับข้า
บทที่94 การถูกสับเป็นหมื่นๆชิ้นยังเบาไป
บทที่95 ให้นางได้ลิ้มลองรสชาตินี้
บทที่96 แสดงเป็นคู่รัก
บทที่ 97 ต้องเป็นบุรุษรูปงามแน่
บทที่ 98 เหตุใดถึงได้เหมือนซูเจ๋อนัก
บทที่ 99 เข้าวังร่วมงานฉลอง
บทที่100 เป็นเขาจริงๆด้วย
บทที่ 101:พูดจาแทะโลมก่อนสักครั้ง
บทที่ 102: เหตุใดเธอต้องมาทำอะไรราวกับโจรหนีความผิดเช่น
บทที่ 103: ใส่ความ
บทที่ 104: ถูกต้อนให้จนมุม
บทที่ 105 ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะเจ้า!
บทที่106 เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร
บทที่107 กาลเวลาจะพิสูจน์คน
บทที่108 ไม่เพียงพอที่จะลบล้างอดีตได้
บทที่109 ถอนฟันหน้าให้ท่านแม่ทัพ
บทที่110 เพราะเจ้าไม่มีศีลธรรม
บทที่ 111รักใคร่กันดี
บทที่ 112 สิ่งผิดปกติย่อมมีอะไรในกอไผ่เสมอ
บทที่ 113 มอบของขวัญ
บทที่ 114 ความคืบหน้าที่คาดไม่ถึง
บทที่ 115 เรื่องอะไรข้าต้องช่วยนาง?
บทที่ 116 ใช้ชีวิตเดิมพันกับการแสดง
บทที่ 117 ตกไปเป็นฝ่ายถูกกระทำ
บทที่ 118 หายนะมาถึงที่
บทที่ 119 ในเรือนก็มีสตรีตั้งครรภ์อยู่
บทที่ 120 พ่อของเด็กเป็นใคร
บทที่ 121 เจียนจะขาดใจ
บทที่ 122 ความเด็ดเดี่ยวที่สุดที่ควรมี
บทที่ 123 อาการกำเริบ
บทที่ 124 จะกอดท่านโดยไม่คิดค่าตอบแทน
บทที่ 125 กินเลือดกินเนื้อผู้อื่น
บทที่ 126 ต่อให้อวี้เยี่ยนไม่ไป ข้าก็จะเป็นคนไป
บทที่127 เส้นทางในอนาคต พวกเรามาคอยดูกัน
บทที่128 เฉินเสียน ท่านโหดเหี้ยมจริงๆ
บทที่129 อยากจะคุยเรื่องพิษของสั่วเชียนโหว
บทที่130 กระทำเรื่องที่ไม่ดีมา
บทที่ 131 ก็จะสนใจจะทำไมเล่า
บทที่ 132 ถ้าเกิดเสพติดขึ้นมาจะทำยังไงดี
บทที่ 133 เขาเป็นคนลงกลอนปิดตายประตูบานนั้นเอง
บทที่ 134 ขโมยบ้านเมืองของเธอ ทำลายครอบครัวของเธอ
บทที่ 135 คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์
บทที่ 136: เขาคือซูเจ๋อ
บทที่ 137: สอนเขาเกี้ยวพาราสี
บทที่ 138: จิตใจไม่ดี!
บทที่ 139: คาดไม่ถึงว่าจะจำนางได้
บทที่ 140 ข้าจะช่วยให้ท่านบรรลุผลเอง
บทที่141 ใครก็อย่าถือเอาจริงเอาจัง
บทที่142 เขาไม่ใส่ใจในคำพูดนั้นจริงๆ
บทที่ 143 ฉันมีหน้าอกจริงๆ
บทที่ 144 ขอบใจนะ ซูเจ๋อ
บทที่ 145 สารภาพความจริง
บทที่ 146 รู้รักษาตัวรอด
บทที่ 147 โอ้ บังเอิญเสียจริง
บทที่ 148 ข้าไม่เคยฆ่าใคร
บทที่ 149 “อาเสียน ท่านช่างทรงพลังจริงๆ”
บทที่ 150 ข้าเชื่อท่าน
บทที่ 151 ท่านเปียกแล้ว อาเสียน
บทที่ 152 หัวใจอบอุ่น จะหนาวได้อย่างไร
บทที่ 153 ยิ่งชอบยิ่งต้องสร้างอย่างประณีต
บทที่ 154 ถ้าตกหลุมรักคนแบบซูเจ๋อขึ้นมาล่ะ
บทที่ 155 ความรักและความแค้นในอดีต
บทที่ 156 ข้าเชื่อนาง เช่นเดียวกับที่นางเชื่อข้า
บทที่ 157 ต้องมีเหตุผลในการเบิกเงิน
บทที่ 158 พูดไร้สาระน้อย โดนตีน้อย
บทที่ 159 ไม่เท่ากับว่าบินหายไปหรือ
บทที่ 160 ซูเจ๋อ วันนี้ท่านดูดีมาก
บทที่ 161 เขาน่ะหรือ หล่อเหล่าเอาการและกล้าหาญชาญชัย
บทที่ 162 ชื่อที่เพรียกหาในคํ่าคืน
บทที่ 163 ออกจากบ้านวันนี้ช่างอับโชคเสียจริงๆ
บทที่ 164 ช่วยผลักเรือตามนํ้า
บทที่ 165 ขอเพียงแค่ผ่านพ้นคืนนี้ไป
บทที่166 ทับอยู่บนตัวเจ้าคือสามีเจ้า
บทที่167 กระซิบชื่อของเขา ซูเจ๋อ
บทที่168 อาเสียน เจ้ามีความรู้สึกดีต่อข้าแล้ว?
บทที่169 ข้าไม่ได้เลวถึงขนาดนั้น
บทที่170 เจ้าจะสารภาพหรือไม่?
บทที่ 171 ต้องมีผู้ที่ตีนางให้ตายอย่างแน่นอน
บทที่172 ศัตรูเยอะมาก กำจัดคนหนึ่งศัตรูก็น้อยลงคนหนึ่ง
บทที่173 นี่เป็นจุดจบของนาง
บทที่174 สถานที่นี้......เข้าไปไม่ได้จริงๆนะ
บทที่175 จนถึงตอนนี้เจ้ายังรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือ
บทที่ 176 ท่านมาได้อย่างไร?
บทที่ 177 เพราะเขา เธอจึงสูญเสียการควบคุม
บทที่ 178 หึงเหรอ?
บทที่ 179 มันจะเสพติดเข้าจริงๆ
บทที่ 180 ทำอาหารให้เขากิน
บทที่ 181 หุ่นกระบอกคู่หนึ่ง
บทที่182 ส่งนางแต่งงานออกเรือนด้วยมือของตัวเอง
บทที่ 183 คนหนึ่งมีความผูกพัน อีกคนรู้สึกว่างเปล่า
บทที่ 184 ให้ทุกคนเห็นธาตุแท้นางจริงๆ
บทที่ 185 ดูสิว่าสุดท้ายแล้วใครกันแน่ที่จะต้องร้อง
บทที่ 186 ในงานฉลองวันเกิด
บทที่ 187 จัดการตามที่ตกลงกันไว้
บทที่ 188 เจ้าคือใคร! เจ้าต้องการจะทำอะไร?
บทที่ 189 เสียงประสาน
บทที่ 190 ทำไมถึงไม่ถือสา?
บทที่191 ในเมืองหลวงมีข่าวคราวอื่น
บทที่ 192 เวลานั้นเขาก็เหมือนหมาบ้า
บทที่ 193 ออกศึก
บทที่ 194 เขาถูกลวนลามข้างถนน
บทที่ 195 กลัวว่าข้าจะกินเจ้าหรือ?
บทที่ 196 เรามาคบหาดูใจกันไหม
บทที่ 197 เต้นรำ
บทที่ 198 สุดท้ายก็กอดเขาแน่น
บทที่ 199 ควรแข็งกร้าวกับนางอย่างไร
บทที่ 200 ควบคุมไม่ได้
บทที่201 ต้องการให้ข้าอยู่ต่อ?
บทที่202 รับอนุภรรยาเข้ามาแล้ว
บทที่203 ไปแสดงความยินดีกับเขา
บทที่204 ข้าไม่อยากเจอท่านอีกต่อไป
บทที่205 รับผู้หญิงอื่นไม่ได้
บทที่ 206 ข้าจะตัดขาดกับเจ้า
บทที่ 207 ชอบมากแค่ไหนก็เกลียดมากแค่นั้น
บทที่ 208 ออกเที่ยวชมวสันตฤดู
บทที่ 209 เขาเร่ร่อนอยู่ตามถนนแบบนี้ได้ยังไงกัน!
บทที่ 210 แสดงความกตัญูหน้าโลงศพ
บทที่ 211 ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
บทที่ 212 ซูเจ๋อเจ้าเล่ห์ที่สุด
บทที่ 213 ยากที่จะลืมใครสักคน
บทที่ 214 ข่าวลือเกี่ยวกับเขา
บทที่ 215 เป็นหลิ่วเหมยอู่ที่ทำลายฉินหรูเหลียง
บทที่216 ไม่อยากคิดถึงเขาอีกแล้ว
บทที่ 217 ท่านลืมข้า แล้วข้าจะทำยังไงล่ะ?
บทที่ 218 ท่านจะรู้ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าข้าคิดจนแทบบ้าหรือ
บทที่ 219 ข้าถือตัวดั่งหยก
บทที่ 220 ใจเป็นทุกข์
บทที่221 แต่งตั้งผู้ใดไปถึงค่อนข้างเหมาะสม?
บทที่222 คิดถึงฝังลึกมิลืมเลือน
บทที่223 ด้านหลังของเขาสิบลี้มีเขาหลายลูกเชื่อมต่อกันงดงามตร
บทที่224 คิดถึงข้าหรือไม่?
บทที่225 เขาเร่งเดินทางเป็นทวีคูณตลอดวันตลอดคืนถึงได้มาอยู่ข้า
บทที่ 226 เจ้ากำลังคลำอะไรอยู่?
บทที่ 227 เสแสร้ง ทั้งหมดคือการเสแสร้ง!
บทที่ 228 เขามีด้านที่ปฏิบัติตัวอย่างเป็นทางการ
บทที่ 229 อยากเข้ามาดื่มชาสักถ้วยหรือไม่?
บทที่ 230 เขามีเรื่องปิดบังท่าน
บทที่ 231 ไร้หนทางแค่ไหนก็ต้องไปหานางให้ได้
บทที่ 232 ผู้มาร้าย
บทที่ 233 ยังจะไม่รีบหนีอีก!
บทที่ 234 เขาเหมือนเดินออกมาจากนรก
บทที่ 235 รับคมดาบแทนเขา
บทที่236 บุกนํ้าลุยไฟไปพร้อมกับนาง
บทที่237 ข้าต้องการให้ท่านตายช้ากว่าข้า
บทที่238 รู้สึกดีที่ถูกคนดูแล
บทที่239 เหนื่อยเกินกว่าจะหุบขาลงได้
บทที่240 ต้องการให้ข้าช่วยท่านไหม?
บทที่ 242 ข้าราชบริพารเก่าแห่งราชวงศ์ก่อน
บทที่ 243 ทุกอย่างคือหมากที่เขาวางไว้
บทที่ 244 ไม่ใช่เรื่องที่ท่านจะเข้ามาสอด
บทที่ 245 อาเสียน ท่านทำได้ดีมาก
บทที่ 246 รู้สึกว่าข้าน่ากลัวใ◌่ช่หรือไม่?
บทที่ 247 ไยต้องยึดติดเพียงนี้?
บทที่ 248 นางตัวแสบ
บทที่ 249 อย่าแตะต้องข้าได้หรือไม่?
บทที่ 250 ข้าไม่อยากให้เจ้าโทษตัวเอง
บทที่ 251 ใช่ว่าจะไม่เคยจูบ
บทที่ 252 แม้แต่ครึ่งก้าวก็ห้ามแยกจาก
บทที่ 253 อีกเรื่องราวหนึ่งของเธอ
บทที่ 254 ข้าดีแค่กับท่านก็พอ
บทที่ 255 เช่นนั้น พวกเราดับตะเกียงนอนกันเถอะ
บทที่ 256 จับได้คาหนังคาเขา
บทที่ 257 ใช้แรงทั้งหมดกอดเขาให้แน่น
บทที่ 258 ซํ้าแล้วซํ้าเล่า อ่อนโยนมาก
บทที่259 สามารถเสพสุขได้จริงๆ
บทที่ 260 รักขุนนางเช่นนี้ ขุนนางมีประโยชน์จริงๆ
บทที่261 เจรจาเงื่อนไข
บทที่ 262 ฉินหรูเหลียง ข้าคือเฉินเสียน
บทที่263 ก็ทำให้แม่ทัพใหญ่เจิ้นหนานลิ้มลองรสชาตินี้
บทที่264 สังหารเขาด้วยตัวเอง
บทที่ 265 เข้าคุกแล้ว
บทที่ 266 นางเป็นภรรยาของข้า
บทที่ 267 เธอยังมีอีกด้านที่อ่อนโยนเหมือนดั่งนํ้า
บทที่ 268 เขาวางแผนไว้อย่างดีตั้งแต่แรกแล้ว
บทที่ 269 เจ้าขอร้องเพื่อความรักขององค์หญิง?
บทที่ 270 ต่อไปนี้ทุกคนคือคนในครอบครัวเดียวกัน
บทที่ 271 ท่านอย่าอยู่กับเขาได้หรือไม่
บทที่ 272 ที่แท้แล้วนี่ก็เป็นความทรมานอย่างหนึ่ง
บทที่ 273 ไม่อยากให้เขาต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว
บทที่ 274 สร้างมุมที่ปลอดภัยให้เธอ
บทที่ 275 มีท่านอยู่ด้วย ข้าจึงรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่มันดีจังเลย
บทที่ 276 อย่าทิ้งข้าไปได้ไหม
บทที่ 277 หม่อมฉันจะดูแลเขา แล้วมันเป็นอย่างไรเพคะ
บทที่ 278 ในสายตาของเธอมีเพียงแค่ซูเจ๋อ
บทที่ 279 เขาคือราชครูผู้ประสิทธิ์ประสาทความรู้ให้ท่าน
บทที่ 280 ทำให้ท่านต้องรอนาน
บทที่ 281 ข้ากลับมาแล้ว
บทที่ 282 มีเขาอยู่ ช่างเป็นเรื่องดีงามโดยแท้
บทที่ 283 นอกจากเอาเสียน ข้าไม่ชอบผู้หญิง
บทที่ 284 ฉินหรูเหลียง ตื่นเสียทีเถอะ
บทที่ 285 ท่าทางลุกลน
บทที่ 286 ขุนนางใต้ฝ่าพระบาทท่าน
บทที่ 287 ข้าแค่อยากจะทรมานเจ้าเท่านั้น
บทที่288 ความหึงหวงและความเข้าใจไม่ขัดแย้งกัน
บทที่289 ท่านไม่ใช่ว่าไม่พอใจใช่ไหม?
บทที่ 290 ท่านเป็นอิสระแล้ว
บทที่291 ซูเจ๋อ ข้าคิดถึงท่าน
บทที่292 ทำให้ข้าบ้าคลั่งอยู่บ้าง
บทที่293 ข้าต้องการให้ท่านยอมตายเสี่ยงอันตรายเพื่อนาง
บทที่ 294 ไม่มีสิ่งใดที่ยุ่งยากสำหรับเขาหรอก
บทที่295 กระเหี้ยนกระหือรือ
บทที่ 296 ยินดีให้ท่านมานอนกับข้า
บทที่ 297 โกรธจนอกแตกตาย
บทที่ 298 หัวใจของผู้คน
บทที่ 299 ในอนาคตจะตัดใจไม่ได้
บทที่ 300 เขาเป็นได้แค่ผู้สนับสนุนที่ดีเท่านั้น
บทที่ 301 ความปรารถนาส่วนตัวของเขา
บทที่ 302 แม่ทัพใหญ่อย่างเขา ไปเรียนทักษะการทำอาหาร
บทที่ 303 เขาซับซ้อนเกินกว่าที่ท่านจะจินตนาการได้
บทที่ 304 ปากแห้งคอแห้ง
บทที่ 305 หลอกกันเป็นทอดๆ
บทที่306 ซูเจ๋อหลอกง่ายขนาดนั้นเลยหรือ
บทที่307 เหยียบหางเขา
บทที่ 308 ความรู้สึกนี้มันดีมากเลยล่ะ
บทที่309 ท่านเป็นเช่นนี้ข้าก็ปวดใจ
บทที่310 บังเอิญที่จะตาย
บทที่ 311 ไม่มีใครสำคัญมากไปกว่าซูเจ๋อ
บทที่ 312 ข้าสามารถกอดท่านได้หรือไม่
บทที่ 313 ไม่อยากจะไปคิดอะไรมาก
บทที่ 314 อยากหนี
บทที่ 315 ท่านมาได้อย่างไร
บทที่ 316 ทั้งที่เขาวางแผนอย่างละเอียดถี่ถ้วนไว้แล้ว
บทที่ 317 ข้าก็ไม่เคยเพ้อฝันว่าตัวเองจะต้องเป็นคนดี
บทที่ 318 ซูเจ๋อ ข้าอยากนอนกับท่าน
บทที่ 319 ทำอะไรที่เกินขอบเขต
บทที่ 320 บังคอหน่อยจะดีไม่เบา
บทที่ 321จิตวิญญาณนักแสดง
บทที่ 322 เกี่ยวกับการเอารกมนุษย์มาทำยา
บทที่ 323 เจ้าได้ยินชัดแล้วใช่ไหม?
บทที่ 324 เพราะข้ามันเป็นเพียงคนสารเลว
บทที่ 325 เมื่อเขาหมดแรงกำลังใจ
บทที่326 ความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถบอกใครได้
บทที่327 เธอยังคงคาดคิดว่าเขาจะกลายเป็นคนสารเลวคนหนึ่ง
บทที่328 นำสิ่งที่ตัวเองรักมากมายตัดแบ่งมันออกไป
บทที่329 การแต่งตัวของเธอถูกเขาจ้องมอง
บทที่330 หูยังคงแดงกํ่า ดีเสียจริง
บทที่331 เจตนาไม่ดี
บทที่332 ขึ้นอยู่กับว่าท่านจริงใจหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
บทที่ 333 ข้าชายชู้ก็ทำได้เพียงแค่ต้องฆ่า
บทที่ 334 ร่วมมือกับข้า ครางออกมา
บทที่ 335 สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
บทที่336 ข้าไม่ได้โทษท่านตั้งนานแล้ว
บทที่337 ท่านก็ไม่รู้จักทำให้เบาหน่อย?
บทที่338 จัดการเรื่องต่อไป
บทที่339 ข้าระมัดระวังตัวมากแล้ว
บทที่340 ฤดูหนาวปีนี้มาเร็วเป็นพิเศษ
บทที่ 341 วัยเด็กหนุ่มของเขา
บทที่ 342 รอข้า
บทที่ 343 คำพลอดรักที่ทำให้ใจหวั่นไหว
บทที่ 344 ปลดชุด
บทที่ 345 กอดความผาสุก
บทที่ 346 ถ้าเช่นนั้นข้าไม่เกรงใจละนะ
บทที่ 347 การแสดงออกทางอารมณ์ของเขา
บทที่ 348 มองเห็นแต่กลับไปไม่ได้
บทที่ 349 มีอะไรแปลกๆ
บทที่ 350 เอาเธอไปไว้ที่ไหน
บทที่ 351 ขืนท่านยังเป็นเช่นนี้ ข้าจะร้องแล้วนะ
บทที่ 352 เวลาควรแสดงท่านไม่เคยแสดงดีๆเลย
บทที่ 353 ท่านเป็นพ่อเลี้ยงเหี้ยมเกรียม
บทที่ 354 ฉวยโอกาสยามไม่ระวังตัว
บทที่ 355 กลับที่เก่า
บทที่356 ในที่สุดก็ได้เจอหน้าอีกกันแล้ว
บทที่ 357 เธอแสดงได้ดีกว่าใครอื่น
บทที่358 งดงามราวกับตุ๊กตาเครื่องปั้นดินเผา
บทที่359 ตามท่านพ่อที่ให้กำเนิดเขา
บทที่360 เข้าเรือนของเขาทางประตูใหญ่
บทที่ 361 แค่ได้ยินเสียงเขาก็เพียงพอแล้ว
บทที่ 362 ความตั้งใจของซูเจ๋อ
บทที่ 363 ต้องฉีกหน้าเขาด้วยมือของข้าเอง
บทที่ 364 รนมาหาที่เอง ก็ไม่ต้องเกรงใจ
บทที่ 365 พี่ชายแท้ๆของเจ้าไม่มีทางใส่ร้ายเจ้า
บทที่ 366 การตายที่นี่จะรบกวนความสงบของผู้อื่น
บทที่ 367 อาจจะมีเรื่องให้ประหลาดใจก็ได้
บทที่ 368 เรือล่มกลางท้องร่อง
บทที่ 369 ความจริงในวัยเยาว์
บทที่ 370 ไม่มีทางโชคดีไปตลอด
บทที่ 371 ตัดสินใจให้เด็ดขาดก็ดี
บทที่ 372 วันนี้เป็นวันสำคัญ
บทที่ 373 ในใจ ร้อนรนดังไฟแผดเผา
บทที่ 374 ซูเจ๋อ ใช่ท่านหรือเปล่า?
บทที่ 375 ซูเจ๋อ ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน
บทที่ 376 เหมือนท่านยามนี้
บทที่ 377 พวกท่านหนีตามกันมาหรือ?
บทที่ 378 แอบรักย่อมตื่นเต้นระทึกขวัญอยู่แล้ว
บทที่ 379 ริมฝีปากองค์หญิงเป็นอันใดเพคะ?
บทที่ 380 แต่จิ้งเสียนเป็นภรรยาเอกของกระหม่อม
บทที่381 ความอบอุ่นของครอบครัว
บทที่382 ครั้งแรกที่จูบนาง
บทที่383 หรือไม่ องค์หญิงพิจารณาใหม่อีกครั้ง?
บทที่384 พ่อเลี้ยงอาจจะทารุนเจ้าน่องน้อย!
บทที่385 คนสารเลว เจ้ายังกล้ามาอีก?
บทที่ 386 ทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียงเล่น ๆ
บทที่ 387 วัยรุ่นกระฉับกระเฉงเหรอ มีกำลังแข็งแกร่งเหรอ
บทที่ 388 พูดดี ๆ ด้วยไม่ยอมทำตาม งั้นต้องใช้กำลังบังคับ
บทที่ 389 จะปล่อยเขาไปได้อย่างไร
บทที่ 390 หาเธอมีเรื่องสำคัญ
บทที่ 391 ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้
บทที่ 392 ข้าเชื่อใจเจ้าผิดไป
บทที่ 393 ความคิดละเอียดรอบคอบ
บทที่ 394 วางแผนทุกอย่างไว้ดีแล้ว
บทที่ 395 พูดในเรื่องที่พระองค์ไม่อยากได้ยิน
บทที่ 396 นี่มันบังเอิญเกินไป
บทที่ 397 ตัดสินความเป็นความตายของเฉินเสียนไม่ได้
บทที่ 398 เขาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก
บทที่ 399 เขามาเงียบๆ โดยไม่มีการเตือน
บทที่ 400 ได้รับความรักจากผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก
บทที่ 401 เพราะท่านข้าจึงทำสำเร็จและบรรลุผลดังปรารถนา
บทที่ 402 การกระทำอันธพาล
บทที่ 403 ท่านรู้อยู่แก่ใจว่าข้ามิอาจทำใจจากท่านได้
บทที่ 404 ความทุ่มเททั้งกายใจของอาจารย์ผู้นี้
บทที่ 405 เขาไม่สามารถทำอะไรซูเจ๋อได้อย่างงั้นหรือ?
บทที่ 406 เป็นเขาเกิดเรื่องแล้ว
บทที่ 407 ไม่ทันที่จะได้มองเขานานๆ
บทที่ 408 อยากสังหารคน
บทที่409 หุ่นกระบอกหญิงสาวนี่คือผู้ใดกัน?
บทที่ 410 ผู้ใดขวางข้า ผู้นั้นตาย
บทที่411 ข้าก็ถูกบีบบังคับจนไม่มีทางเลือกแล้ว
บทที่412 ควรจะมีจุดยืน
บทที่413 เจ้าไปทูลฟั้องเถอะ ข้าไม่สน
บทที่414 ปล่อยวางทุกอย่างแล้วสู้ให้ถึงที่สุด
บทที่415 รับความรับผิดชอบนี้ไม่ได้
บทที่416 ไม่อยากรบกวนพระองค์
บทที่ 417 กอดเธอแนบแน่นอย่างอบอุ่น
บทที่ 418 เฉินเสียน ท่านชนะแล้ว
บทที่ 419 ตอนนี้ข้ากำลังถามเจ้า
บทที่420 เกิดความหายนะ
บทที่ 421 เขามีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ผู้คนปฏิเสธไม่ได้
บทที่ 422 ฉินหรูเหลียง ข้าอยากพบซูเจ๋อ
บทที่ 423 ไปหาเขา
บทที่ 424 แค่สิ่งที่ผ่านเข้ามา ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
บทที่ 425 ไม่คิดจะกอดข้าหรือ
บทที่ 426 ท่านเห็นเขาเหมือนคนนั่งรอความตายหรือ?
บทที่ 427 ท่านไปยมโลก ข้าก็ไม่ขออยู่ต่อ
บทที่ 428 ตัดคอประหารชีวิต
บทที่ 429 เขาไม่ใช่คนที่ให้ผู้อื่นเข่นฆ่าได้
บทที่ 430 พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์ กลับสู่วิถีชีวิตอันเงียบสงบอีกครั้ง
บทที่ 431 ซูเจ๋อ ใช่ท่านจริง ๆ ด้วย
บทที่ 432 ยังมีกะจิตกะใจนัดผู้ชาย
บทที่ 433 ชาตินี้จะไม่ยอมอยู่ร่วมใต้ฟั้าเดียวกัน
บทที่ 434 ช่างมีไหวพริบเหมือนพ่อของเขาไม่มีผิด
บทที่ 435 ไม่แปลกใจเลยที่แม่ของเจ้าทำใจไม่ได้ที่ปล่อยเจ้า
บทที่ 436 เขาเป็นใครกันแน่?
บทที่ 437 เป็นซูเจ๋อ เป็นเขาอย่างแน่นอน……
บทที่ 438 เฉินเสียน หญิงไร้ยังอาย
บทที่ 439 ซูเจ๋อ ท่านมันคนเลว
บทที่ 440 ยืมเตียงของท่านหน่อย
บทที่441 อยู่เป็นเพื่อนข้าแบบนี้ อย่าไปไหน
บทที่ 442 ต่อไปนี้ท่านก็เป็นคนของข้าแล้ว
บทที่443 ท่านไม่รู้หรือว่าว่าท่านทำเกินไป
บทที่444 จากการที่ยอมแพ้ต่อกันกลายมาเป็นความช่วยเหลือ
บทที่ 445 อย่างนั้น ข้าไปก่อนนะ แล้วค่อยพบกับใหม่
บทที่446 ขาดจากการเป็นสามีภรรยากัน
บทที่447 เป็นเช่นนั้นจริงใช้การได้ดีกว่าหมาที่ให้ดูเรือนนะ
บทที่448 หากสามารถได้รับการให้ความรู้ในระดับที่สูงขึ้นจาก
บทที่449 อนาคตแม่จับเขานำมาเป็นท่านพ่อของเจ้าก็ได้แล้ว
บทที่450 เขาตั้งชื่อให้กับเจ้า ชื่อที่เป็นตัวหนังสือตัวเดียวคือเซี่
บทที่ 451 ถูกรังแกไม่น้อย
บทที่ 452 ทำอะไรไว้ ก็ต้องได้รับสิ่งนั้น
บทที่ 453 ใครสั่งสอนให้เขาให้อาหารจระเข้!
บทที่ 454 มาหาถึงหน้าประตูแต่โดยดี
บทที่ 455 เจ้าต้องเชื่อฟังเขา รู้ไหม?
บทที่ 456 บัณฑิตและเจ้าน่องน้อยช่างเหมือนกันมาก
บทที่ 457 เจ้าคิดว่าพวกเขาเหมือนกันไหม?
บทที่ 458 เพื่อให้เขารับรู้รสชาติของความทุกข์!
บทที่ 459 มาแล้วก็จัดให้อย่างสาสม
บทที่ 460 แม้มันจะดูดุร้าย แต่ก็ดูไร้เดียงสา
บทที่ 461 หลังจากนี้ไม่ต้องไปโรงเรียนไท่อีกแล้ว
บทที่ 462 เสี่ยวเฮอไม่ได้พูดเกินจริงเลยแม้แต่น้อย
บทที่ 463 ไม่ตลกเลยสักนิด
บทที่ 464 เธอจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาดี
บทที่ 465 เฉินเสียน เจ้ากำลังทำอะไร
บทที่ 466 การมาเยือนของราชทูตทั้งสองอาณาจักร
บทที่ 467 เครื่องบรรณาการที่ถูกส่งมา
บทที่ 468 เศษขยะพวกนี้มาเป็นราชทูตได้อย่างไรกัน!
บทที่ 469 อายุน้อยนี่ดีเสียจริง ไม่ต้องรับรู้ว่าฟั้าสูงแผ่นดินต่ำ
บทที่ 470 กลิ่นลมหอมกรุ่นของหญิงงาม
บทที่ 471 องค์จักรพรรดิ ที่ห้องตำราหลวงเกิดเรื่องด่วน
บทที่ 472 อาเสียน ท่านเป็นผู้หญิงของข้า
บทที่ 473 ค่ำคืนนี้ท่านงดงามมาก
บทที่ 474 เดิมทีแล้วซูเจ๋อไม่ต้องการเด็กคนนี้
บทที่ 475 มีใครจะโหดร้ายต่อตัวเองเช่นนี้
บทที่ 476 ความจำขององค์ชายหกถูกหมากินแล้วหรือ”
บทที่ 478 พูดไร้สาระให้น้อยหน่อย เจ้าลองกล้าบังคับเขาดื่มเหล้า
บทที่479 รอมีเวลา ข้าจะฟังท่านอธิบายช้าๆ
บทที่480 เหมือน เหมือนมากจริงๆ
บทที่ 481 แลัวครั้งนี้จะเป็นยังไงต่อ?
บทที่ 482 เป็นคนอัปมงคล
บทที่ 483 เจ้าคนเลว เจ้าไม่ต้องการให้ข้าเป็นสุข!
บทที่ 484 เขาต้องไม่ได้ตั้งใจแน่ ๆ
บทที่ 485 ผ้าพันคอผืนนี้สำหรับผู้ใหญ่อย่างแน่นอน
บทที่ 486 มาสะสางเรื่องที่ท่านกับข้ายังสะสางไม่เรียบร้อย
บทที่ 487 ไม่ใช่ว่าอยากนอนกับข้านานแล้วหรอกหรือ
บทที่ 488 ท่านจะสงบสติอารมณ์อย่างไร
บทที่ 489 ยังทนไหวไหม
บทที่ 490 มีแค่ท่านที่ยั่วข้าได้ แต่ข้ายั่วท่านไม่ได้หรืออย่างไร
บทที่491 อบอุ่นเหลือเกิน
บทที่492 ใต้เท้าซูลงมือหนักมากจริงๆ เจ็บไหม?
บทที่493 องค์หญิง ท่าเดินของท่าน.......
บทที่494 จักรพรรดิอาจจะต้องให้นางแต่งงานกับคนอื่น
บทที่ 497 เหมือนจะถูกวางยาพิษตายแล้ว
บทที่ 498 อาเซี่ยน เจ้าจะจากไปไม่ได้
บทที่ 499 ด้านนอกดอกไม้บานสะพรั่ง สวยงามยิ่ง
บทที่ 500 รู้สึกว่าทำลายทุกอย่างแล้วเริ่มต้นเสียใหม่
บทที่ 501 สู่ขอองค์หญิงจิ้งเสียน
บทที่ 502 และแล้ววันนี้เธอก็ได้กลายเป็นเจ้าสาวในงานแต่ง
บทที่ 503 เข้าห้องหอแล้วลงกลอนประตู
บทที่ 504 ไม่ต้องมีพิธีรีตอง ท่านก็ยังเป็นผู้หญิงของข้าเสมอ
ป้ายกำกับ:
Drama / ดราม่า
จบแล้ว
จีนโบราณ
นิยายจีน
นิยายรักโรแมนติก / Romance
นิยายแปล
นิยายแฟนตาซี