ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ดูผอมเซียว นัยน์ตาแวววาวคู่นั้นเต็มไปด้วยความแค้นที่มีต่อเฉินเสียนนางหัวเราะอย่างแรงแล้วพูดขึ้นว่า “พวกเจ้าอิ่มอกอิ่มใจกันมากไม่ใช่หรอตอนนี้เริ่วกลัวแล้วรึ！” นางถือกรรไกรชี้ไปทางเฉินเสียน “นางหญิงชั่ว เจ้ากล้าแย่งผู้ชายของข้าไป ข้าจะกีดหน้าเจ้าใหม่ ทำให้เจ้ากลายเป็นคนอัปลักษณ์！”เฉินเสียนยืนอยู่ใต้ชายคา มองไปที่นางอย่างเย็นชา แล้วพูดออกมาเบาๆว่า“เอ้อร์เหนียง ไม่ต้องรั้งนางไว้ ให้นางเข้ามา”แม่นมซุยหยุดลังเลอยู่สักครู่ แล้วจึงปล่อยให้นางเข้าไปเวลาต่อมาหลิ่วเหมยอู่ที่กำลังบ้าคลั่ง นางยกกรรไกรขึ้นเพื่อที่จะแทงเฉินเสียนเมื่อมาถึงด้านหน้า เฉินเสียนไม่ต้องใช้แรงอะไรมาก จับไปที่ข้อมือเรียวยาวของเธอ แล้วหมุนให้กรรไกรไปอยู่ด้านหลังเฉินเสียนเลิกคิ้ว สีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแล้วจัดการแทงมีดลงไปบนกลางมือของหลิ่วเหมยอู่อย่างว่องไว ทำให้เวลานั้นหลิ่วเหมยอู่เจ็บปวดมาก“ยังคิดจะใช้แผนเดิมมากีดหน้าข้า? สองปีมาแล้ว เจ้ายังไม่โตขึ้นเลยรึ？”ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่สีซีดเผือด เม้มปากกัดฟันแน่นแล้วพูดว่า “เจ้าทำกับข้าเช่นนี้ ท่านแม่ทัพ……ท่านแม่ทัพต้องไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่……”1062
สีหน้าของเฉินเสียนเปลี่ยนเป็นยิ้มหัวเราะ พูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้ารนมาหาข้าถึงที่เอง หรือว่าข้าต้องเกรงใจเจ้า?”เหมยอู่ ข้าเคยช่วยชีวิตท่านแม่ทัพไว้อยู่หลายครั้ง ไม่ได้หวังการตอบแทนอะไรจากเขา แล้วเจ้าหล่ะ？เจ้ารักเขามาก ทำไมเจ
