คนให้อาหารที่อยู่ในน้ำยังคงกระพือปีกดิ้นรนอยู่ในน้ำ ความสูงผิวน้ำและบนฝังต่างกันค่อนข้างสูง ผนังก็ลื่น ไม่ต้องพูดถึงว่าจระเข้จะปีนขึ้นไปไม่ได้ เขาคนเดียวก็ยิ่งปีนขึ้นไปไม่ได้“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! รีบมาช่วยข้าด้วย!”องครักษ์คนก่อนหน้าที่เดินหลบกลิ่นเหม็นเน่าออกไปเมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ก็รีบวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นปรากฏว่าเห็นคนให้อาหารไปเกาะติดอยู่ที่มุมขอบ และรอบ ๆ ตัวเขาก็มีจระเข้รุมล้อมกันเข้ามาอย่างน่าตกใจเมื่อองครักษ์เห็นเข้าก็รู้สึกตกตะลึงคนให้อาหารพยายามข่มอารมณ์ให้สงบลง เขายื่นมือออกมาให้องครักษ์คว้ามือเขาไว้ แต่เพราะระยะห่างที่สูงเกินไป องครักษ์จึงชักด้ามมีดออกมาเพื่อให้เขาจับไว้เขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวมากนัก เพราะเขารู้อารมณ์ร้ายของจระเข้เหล่านี้ดีก่อนหน้านี้เขาเรียกยังไงก็ไม่ว่ายมา ตอนนี้กลับรุมล้อมกันเข้ามา เขาที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่เจ้านายของพวกมัน แต่เป็นเพียงแค่เนื้อสดชิ้นใหญ่เท่านั้น ตอนนี้เพียงแค่เขาขยับตัว จระเข้เหล่านี้จะรุมกันเข้ามาแย่งชิงกัดกินกันทันทีมือที่เปียกของคนให้อาหารจับกราชับที่ด้ามมีดและสั่นไม่หยุด หลังจากนั้นเขาก็ตะโกนบอกองครักษ์ “เร็ว! รีบดึงข้าขึ้นไปตอนนี้เลย!”330
องครักษ์รีบออกแรงดึงเขาขึ้นมาทันที และเกือบในเวลาเดียวกัน จระเข้ทั้งหมดก็รุมล้อมเข้ามาปราชิดมีจระเข้ตัวหนึ่งว่ายมาเหยียบบนจระเข้อีกตัว ในขณะที่คนให้อาหารถูกดึงขึ้นไปนั้น ทันใดนั้น
