มันก็อ้าปากกว้างและกัดลงไปทันทีทะเลสาบกลายเป็นคลื่นสีขาวปนสีเลือดแดง คนให้อาหารกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเขาถูกองครักษ์สองคนดึงขึ้นมา และเขาก็นิ่งลงที่พื้นแล้วพบว่าขาข้างหนึ่งของเขาถูกจระเข้กัดขาดไปแล้วจระเข้ที่อยู่ในน้ำกำลังแย่งชิงขาของเขาอย่างบ้าคลั่งองครักษ์ไม่รอช้ารีบไปตามหมอหลวง และรีบรายงานเรื่องนี้ไปยังองค์จักรพรรดิในทันทีตั้งแต่ที่พระตำหนักไท่เหอเลี้ยงจระเข้ไว้ก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น องค์จักรพรรดิก็ได้ยินเป็นครั้งแรกจระเข้เกือบจะกัดกินคนให้อาหารไปแล้ว ฟังแล้วรู้สึกตกใจเล็กน้อยหลังจากสอบถามอย่างละเอียดแล้ว ได้ความว่าเพราะเจ้าน่องน้อยได้ให้อาหารจระเข้ที่พระตำหนักไท่เหอทุกวัน จึงทำให้จระเข้เหล่านั้นไม่เชื่อฟังคำสั่งของคนให้อาหาร จึงนำไปสู่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นองค์จักรพรรดิจึงมีคำสั่งให้เรียกเสี่ยวเฮอพี่เลี้ยงคนใกล้ชิดเจ้าน่องน้อยมาเข้าเฝั้า และตรัสด้วยความโมโห “เขาอายุเพียงแค่หนึ่งขวบกว่า ๆ ใครสั่งสอนให้เขาให้อาหารจระเข้!”331
เสี่ยวเฮอตัวสั่นด้วยความตกใจ และน้ำตาก็ไหลออกมาและกล่าวว่า “กราบบังคมทูลฝั่าบาท เป็นเพราะพระตำหนักไท่เหอไม่มีที่ให้ท่านชายน้อยได้วิ่งเล่นซุกซน จึงทำให้ท่านชายน้อยนั่งดูจระเข้อยู่ที่ริมขอบฝังทั้งวัน องค์หญิงเห็นว่าเขาดูเบื่อหน่ายเลยหยิบเนื้อออกมา…”“บังอาจ! ประกาศคำสั่งของข้าออกไป ห้ามให้ใครก็ตามเอาเนื้อไปให้เขานำไปให้อาหารจระเข้!”มีข่าวลือในวังหลวง
