เมื่ออยู่ในสวนเขตพระราชวังเฉินเสียนรู้สึกว่าผู้คนด้านในมีความแตกต่างจากผู้คนที่ยากจนและเจ็บปวดที่อยู่ด้านนอกมากอยู่แล้ว แต่ผลลัพธ์เมื่อมาถึงที่จวนนี้มันช่างแตกต่างมากเสียจริงผู้พิทักษ์เมืองไม่สนว่าจะมีผู้ลี้ภัยอยู่นอกเมืองกี่คน หรือทุกวันมีผู้ลี้ภัยตายกี่คน แม้แต่เขื่อนเจียงหนานก็ถูกนํ้าท่วมซัดไป เขาก็เพียงแค่ตรวจดูแลขุนนางเท่านั้น และก็ไม่ได้เป็นเป็นห่วงเป็นใยมากนักผู้พิทักษ์เมืองเป็นขุนนางที่เจียงหนานมาหลายปีขนาดนี้แล้ว ถ้าหมดสิ้นอำนาจได้ก็คงหมดสิ้นอำนาจไปนานแล้ว เขามีคนอยู่ในราชสำนักและมักจะส่งเงินมาให้ดังนั้นแม้เขื่อนจะพังทลาย เขาก็ไม่วิตกกังวลแต่อย่างใด ไม่แน่อาจรายงานว่า “เขื่อนทรุดโทรมตามกาลเวลาไม่อาจต้านทานนํ้าท่วมได้” ในปีหน้าราชสำนักจะจัดสรรเงินอีกกอง ถึงเวลานั้นก็ต้องมีเงินสินบนอีกด้วยตอนนี้ ไม่ว่าเฉินเสียนจะแต่งตัวหลากหลายหรือสง่างามและหรูหรา ผู้พิทักษ์เมืองที่นั่งอยู่ในโถงเมื่อเห็นเธอเข้ามา เวลานั้นสายตาก็ต้องมาจรดอยู่ที่เธอเฉินเสียนยืนอยู่ในโถง การร้องเต้นในโถงเพราะเธอจึงแสดงออกมาไม่ค่อยดีนัก แขนเสื้อของสาวงามที่ร้องเล่นเต้นรำก็ลอยอยู่รอบตัวเธอเธอพูดอย่างไม่รู้ไม่ชี้ “ใต้เท้าไม่เชิญข้านั่งหน่อยหรือ?”853
ผู้พิทักษ์เมืองฟื้นดึงสติกลับมา ลุกขึ้นต้อนรับ กล่าวว่า “ในที่สุดองค์หญิงจิ้งเสียนก็มา ให้กระหม่อมรอตั้งนานพ่ะย่ะค่ะ ตามกฎแล้ว องค์หญิงจิ้งเสียนควรนั่งข้างบน เชิญองค์ห
