เหลียนชิงโจวที่อ่อนโยนและสุขุมมาโดยตลอด บัดนี้เขาดูเหมือนว่าสติกำลังจะหลุด ใบหน้าแดงกํ่ากัดฟันแน่นพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ข้าเป็นชายแท้ที่ปกติมาก!ไม่เคยมาสถานที่อโคจรแบบนี้!”เฉินเสียนมองหน้าเขา พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ดูเจ้าสิ ก็ไม่ได้ให้เจ้าเข้าไปทำอะไรเสียหน่อย แค่เริ่มจากการชวนคุยเรื่อยเปื่อย ดื่มนํ้าชาด้วยกัน เจ้าตื่นเต้นขนาดนั้นทำไมกัน เจ้าอะนะ เข้มงวดกับตัวเองจนเกินไปแล้ว”เหลียนชิงโจวกุมขมับ แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “มีใครบอกอะไรกับท่านใช่รึเปล่า?ข้าเป็นชายชาตรีแท้ๆ……”“ช่างเถอะ ถ้าเจ้าไม่สะดวกจะยอมรับ ข้าก็จะไม่บังคับ ถือว่าเข้าไปเป็นเพื่อนข้าคลายเครียดไม่ได้รึไง?”เมื่อเฉินเสียนหันหน้ากลับไป เธอก็เดินตรงเข้าหอฉู่อวี้ทันทีเหลียนชิงโจวรีบคว้าเธอไว้ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ไม่ได้ ข้าเข้าไปในที่แบบนี้ไม่ได้ ท่านก็ยิ่งไม่ได้แล้วใหญ่”เฉินเสียนหันหน้ากลับมามองเขา เธอหัวเราะอย่างมีเลศนัย แล้วจึงพูดขึ้นว่า :“แน่ใจหรือว่าเจ้าจะไม่ยอมเดินเข้าไปเอง? แล้วยังจะไม่ให้ข้าเข้าไปด้วย?”“ข้าแน่ใจเป็นที่สุด!”แต่แล้วจู่ๆ เฉินเสียนก็หักแขนของ เหลียนชิงโจวไขว้หลังเขาอย่างรวดเร็วเพียงชั่วอึดใจเขาก็ถูกกดควํ่าลงกับพื้น36
เหลียนชิงโจวที่ต่อสู้ไม่เป็น จึงสู้กลับไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวเฉินเสียนพูดกับชายที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า : “ไปเรียกหนุ่มๆ มาสักสองสามคนแล้วยกเจ้านี่เข้าไปข้างในด้วย”เหลียนชิงโจวจึงถูกยกเข้าไปในหอฉู่อว
