เฉินเสียนกำมือแน่น ปลายนิ้วใช้แรงกดเข้าไปกลางฝ่ามือ เธอหายใจเข้าลึกๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น：“ไม่ ข้ากลัวหนูมาก”เฮ่อโยวถอนหายใจอย่างประหลาดครั้งที่แล้วซูเจ๋อจับหนูได้ไม่กี่ตัว แต่ตอนนี้หนูที่จมนํ้าตายกลับมากมายขนาดนี้ เฮ่อโยวคิดในใจ ทั้งสองเรื่องนี้คงไม่ได้เกี่ยวกันหรอกกระมังต่อมาเรื่องที่หนูตายถูกเก็บเป็นความลับ ห้ามเผยแพร่ไปด้านนอก เพื่อเลี่ยงที่จะทำให้ราษฎรตื่นกลัวหลังจากนั้นก็ทำความสะอาดแหล่งนํ้า ในช่วงเวลานี้ หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าออกคำสั่งราษฎรทุกคนห้ามดื่มห้ามใช้นํ้าจากแม่นํ้าเซียงแม่นํ้าเซียงมีความสามารถในการชะล้างด้วยตัวเอง ผ่านไปไม่กี่วันกลิ่นผิดปกติพวกนั้นก็หายไปเอง เฉินเสียนให้หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าเปิดประตูระบายนํ้าอีกครั้ง เพื่อให้นํ้าไหลออกไปอย่างเร่งรีบขอแค่นํ้าผลัดออกไปอย่างต่อเนื่อง ไม่นานก็จะใสสะอาดขึ้นในขณะเดียวกันหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าก็พาคนไปตรวจสอบตามทางและสภาพของแม่นํ้าเซียง ดูว่ายังมีหนูตายถูกซัดไหลเข้ามาหรือไม่ต่อมาก็ไม่มีอีกแล้วโรคระบาดในเมืองคืออหิวาตกโรค ในส่วนนี้ได้ยืนยันแล้ว735
เฉินเสียนก็ยุ่งอยู่กับการเรียกรวมตัวหมอทุกคน เพื่อปรุงยารักษาอหิวาตกโรคยานี้จำเป็นต้องปรุงและทดลองหลายครั้งถึงจะสามารถได้ผลการรักษาที่ดีที่สุดออกมาที่ทำให้ผู้คนปลื้มใจก็คือ ต่อมาในเมืองมีจำนวนคนตายเพราะโรคระบาดลดน้อยลงทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทางที่ดีแต่เฉินเสียนนั้น
