ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เรือนที่เงียบงันของเขากลายมาเป็นยุ่งเหยิงเพียงนี้เพื่อความปลอดภัยของเฉินเสียน อวี้เยี่ยนไม่ควรปล่อยให้เฉินเสียนออกไปแต่ทุกครั้งที่เฉินเสียนไปที่บ้านของเหลียนชิงโจว นางก็มักจะอารมณ์ดีอยู่เสมอ รอยยิ้มบนใบหน้าแตกต่างไปจากตอนที่อยู่ในจวนแม่ทัพอย่างสิ้นเชิง นั่นเป็นความจริงและแม้แต่เหลียนชิงโจวก็เตรียมตัวพร้อม เกี้ยวที่นุ่มที่สุดก็รับผิดชอบมารับส่งยามเดินทาง และทุกครั้งก็มีเรื่องประหลาดใจที่ไม่เหมือนกัน และอวี้เยี่ยนก็ค่อยๆ ยอมทำเนาตราบใดที่องค์หญิงมีความสุขก็ดีแล้วครั้งนี้ที่เฉินเสียนกำลังเดินมาที่ประตู ฉินหรูเหลียงก็มากั้นเอาไว้“ไปทำอะไรมา” ฉินหรูเหลียงถามเสียงเย็นเฉินเสียนกล่าวอย่างง่ายๆ “พบปะเพื่อนฝูง”“ไปเจอเพื่อน?” ฉินหรูเหลียงหัวเราะเสียงเย็น กล่าวอย่างเยาะเย้ย “ข้าคิดว่าเล่นชู้เสียอีก”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยการแสดงออกที่ไม่แยแสของนางทำให้เขาโกรธมาก เธออธิบายออกไปยังไงก็ยิ่งวุ่นวาย!401
เฉินเสียนยิ้มและกล่าวว่า “แล้วถ้าข้าเล่นชู็มันทำไมล่ะ โอ๊ะ เจ้ามีภรรยาได้สามคน แต่ข้าไม่สามารถหรือ?”ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปาก ยังคงกล่าวด้วยใบหน้าที่โกรธจัดว่า “ท่านเป็นภรรยาของแม่ทัพ ก็ต้องรักษากิริยาของนายหญิง! การเคารพจารีตประเพณีที่ผู้หญิงพึงปฏิบัติเป็นเรื่องพื้นฐานที่สุด!”เฉินเสียนยิ้มเยาะและกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพฉิน ข้าไม่เพียงแต่จะออกไปสนุกเท่านั้น แต่ในอนาคตข้าจะเลี้
