เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่องค์จักรพรรดิจะถามเฉินเสียนเกี่ยวกับสถานการณ์ในจวนแม่ทัพ คำถามเหล่านี้เฉินเสียนได้คิดทบทวนไว้แล้วตอนอยู่บนรถม้า และเวลาตอบก็ตอบได้อย่างสมเหตุสมผล ไม่มากเกินและไม่น้อยเกินจักรพรรดิถามต่อ: “จิ้งเสียน เกิดอะไรขึ้นกับใบหน้าของเจ้ากัน?”จักรพรรดิถามโดยที่รู้คำตอบอยู่แล้ว เพียงแต่อยากรู้ว่าเฉินเสียนจะตอบอย่างไรด้วยเหตุนี้ เฉินเสียนเลยรู้สึกเศร้าโศกขึ้นมาและถอนหายใจ: “เสด็จพี่ยกโทษให้น้องด้วย เรื่องราวที่ผ่านไปแล้วจิ้งเสียนมิอยากพูดถึงเพคะ”จักรพรรดิมองฉินหรูเหลียงแล้วกล่าวว่า: “ดูเหมือนว่าเจ้าจะใช้ชีวิตไม่ค่อยดีในจวนแม่ทัพนะ คราวก่อนข้าได้ยินจากหมอหลวงว่า เจ้าอยากจะยกเลิกงานแต่งครั้งนี้ แล้วเลือกสามีใหม่อย่างนั้นรึ?”เฉินเสียนตอบอย่างอ่อนโยน: “จิ้งเสียนขอบพระทัยเสด็จพี่ที่ห่วงใยเพคะก่อนหน้านี้จิ้งเสียนยังเด็กไม่รู้ความ จิ้งเสียนเพียงแค่อิจฉา ไม่ชอบใจที่ท่านแม่ทัพมีอนุ สุดท้ายก็ทะเลาะจนแยกจากกัน เรื่องพวกนี้จิ้งเสียนมิควรเพคะ ตอนแรกจิ้งเสียนเพียงแค่โกรธก็เลยพูดออกมาเช่นนั้น วันนี้จิ้งเสียนได้มีลูกของท่านแม่ทัพแล้ว อีกไม่นานก็จะคลอดแล้ว จะออกจากท่านแม่ทัพได้เยี่ยงไรกันเพคะ”ฉินหรูเหลียงฟังอยู่ข้างๆ ต้องยอมรับว่าทักษะการแสดงของเฉินเสียนนั้นเยี่ยมจริงๆ550
องค์จักรพรรดิได้ยินเช่นนั้น ก็พึงพอใจแล้วกล่าวว่า: “วันนี้ได้เห็นเจ้าทั้งสองรักกันเหมือนก่อน ข้าก็โล่งใจ จิ้งเ
