เธอกล่าวขึ้น“ใช้รกของข้าอันหนึ่ง แลกเปลี่ยนกับมือของท่านฉินหรูเหลียงหนึ่งข้าง คุ้มค่า ทำเรื่องไม่ดีเรื่องหนึ่งแล้วก็จำเป็นต้องได้รับการแก้แค้นหนึ่งครั้งวันนี้ตัดมือของท่านหนึ่งข้าง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าไม่รู้สึกว่าท่านฉินหรูเหลียงติดค้างข้าอีกแล้ว”ฉินหรูเหลียงคิดว่าเฉินเสียนเพียงต้องการแทงเขา คาดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้ได้ตัดเส้นเอ็นของเขาขาดไปแล้วหนึ่งท่อน！เขาพยายามยกแขนดู พบว่านอกจากเจ็บปวดแล้ว ปฏิกิริยาอื่นใดนั้นไม่มีเลย！ฉินหรูเหลียงจับข้อมือ ทั้งแขนสั่นกระตุกควบคุมอย่างไรก็ไม่ได้เขากัดฟันกล่าวว่า“เฉินเสียน ท่านโหดเหี้ยมจริงๆ”เฉินเสียนหันกลับมามองเขา แล้วกล่าวว่า“โหดเหี้ยมหรือ แต่เมื่อเทียบกับท่านนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน”หลิ่วเหมยอู่บ้าจนผลักเซียงหลิงออกอย่างไม่ไยดี มุทะลุกระโจนเข้าไปหาเฉียนเสียน แล้วกล่าวว่า“ท่านเคยพูดว่าให้ท่านแม่ทัพแค่แทงตัวเอง เหตุใดถึงต้องตัดมือท่านแม่ทัพให้พิการ! เหตุใดท่านถึงทำเช่นนั้นกับท่านแม่ทัพ หม่อมฉันต้องการสู้กับท่าน！”แต่ยังไม่ได้โผกระโจนเข้าไปใกล้ ก็ถูกฉินหรูเหลียงรั้งเอวไว้แล้วฉินหรูเหลียงกล่าวว่า“อย่าเข้าไป ข้าเสียมือข้างหนึ่งไปแล้วยังไม่พออีกหรือ?”749
หลิ่วเหมยอู่สะเทือนใจ ทันทีหลังจากนั้นก็ร้องไห้ในอ้อมกอดของเขาเฉินเสียนมองหลิ่วเหมยอู่ร้องไห้อย่างเจ็บปวด กล่าวเสียงเบาๆว่า“ฉินหรูเหลียงรักเจ้ามากจริงๆ เพื่อที่จะช่วยเจ้า ได้เอาชีวิตในท้องของข้าม
