เฮ่อโยวเดิมทีที่อยากรู้อยากเห็น อยากรู้ให้แน่ชัดว่าเฉินเสียนนั้นใช่คนเดียวกับคนที่อยู่ในบ่อนพนันวันนั้นหรือไม่ไม่คิดเลยว่าการแอบตามมานั้น จะทำให้เขาเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นเฮ่อโยวใจสั่น เฉินเสียนมองเห็นรูปร่างเธอได้อย่างชัดเจน แน่นอนว่าเธอรู้จักเขาสายตาที่เคร่งเครียดของเธอนั้นค่อยๆหายไป แทนที่ด้วยสายตาที่ดูอบอุ่น ยืนอยู่ในที่มืดไม่ได้ขยับไปไหน แล้วพูดว่า“คุณชายตระกูลเฮ่อ คงจะหลงทางใช่หรือไม่？”“ เอิ่ม เอิ่ม อ่อ ข้าอยากเข้าห้องนํ้า ไม่ทันได้ระวังเลยเดินออกมาไกล”เฮ่อโยวพูด“ทำไมท่านถึงรู้จักข้า？”“ ถ้าอยากเข้าห้องนํ้าล่ะก็ เข้าไปในสวนดอกไม้ให้คนพาเจ้าไปสิ”เฮ่อโยวดูกระวนกระวาย เห็นเฉินเสียนกำลังจะเดินไป แล้วจึงพูดว่า“ เฮ้จริงๆแล้วคือท่านใช่หรือไม่！บนถนนวันนั้น ข้ายืมเงินท่าน จากนั้นในบ่อนพนันพวกเราสองคนก็ถูกท่านแม่ทัพจับได้ สุดท้ายข้าถูกส่งตัวกลับเรือนส่วนท่านก็ถูกส่งตัวกลับเรือนเช่นกัน ที่แท้ท่านก็คือองค์หญิง！”เฉินเสียนไม่ได้สนใจอะไรเขา เดินมุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียวเมื่อพูดถึงเรื่องเงินยิ่งพูดยิ่งฮึกเหิม ไล่ตามเฉินเสียนแล้วพูดว่า “ไม่อย่างนั้นแม่ทัพฉินจะพูดชื่อท่านออกมาคนเดียวได้อย่างไร ถ้าท่านคือองค์หญิงจริง แต่1140
ทำไมการกระทำของท่านนั้นไม่เหมือนเลย ทำไมท่านถึงไปตลาดเสเพลแบบนั้น……”เฉินเสียนถอยหายใจยาว แล้วหยุดเดิน ทำให้หนุ่มน้อยที่เดินตามมานั้น คาดว่าน่าจะเป็นเรื่องไม่ดีเฮ่อโยวเห็นเธอจ
