ะเริ่มพูด จึงพูดขึ้นว่า “ท่านไม่ต้องมาเล่นสำนวน แน่นอนว่าเป็นท่าน！”เฉินเสียน “ข้าไม่ได้เล่นสำนวน”“แผ่นหยกของข้าล่ะ ครั้งที่แล้วนั้นรีบมาก ข้าไม่ทันที่จะไปหาท่านเพื่อนำเอาหยกแผ่นนั้นกลับมา นั่นคือของลํ้าค่าที่เป็นมรดกตกทอดของตระกูลข้า ท่านย่าได้ให้ไว้กับข้าเพื่อไว้ขอผู้หญิงแต่งงาน！”เฉินเสียนพูด “วันนี้ข้าไม่ได้นำมาด้วย เดี๋ยวมีเวลาข้าจะเอาให้เจ้าเอง？ตอนนี้ขอให้เจ้ารีบหลีกทางให้ข้าเดี๋ยวนี้？”แค่พริบตาเฮ่อโยวก็กลายเป็นคนคุ้นเคยกับเฉินเสียน เขาพูดต่อว่า “ตอนนี้ท่านยุ่งมากรึ？”เฉินเสียนยกหลิ่วเหมยอู่ขึ้นมา แล้วพูดว่า “เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า？”“นางเป็นอะไร？”เฮ่อโยวถาม“เจ้าตาบอดหรือไง นางดื่มเยอะจนหมดสติไปแล้ว” เฉินเสียนพูด“ ตอนนี้ข้าจะพานางไปนอน”เฮ่อโยวอยู่เงียบๆ “แต่ข้าเห็นชัดว่าท่านเป็นคนตีนางจนสลบไป”1141
เฉินเสียนหยุดเดิน หันข้างชำเลืองมองไปที่เฮ่อโยว หรี่ตามองด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดเบาๆว่า “เฮ่อโยว คำพูดไร้สาระเมื่อพูดออกแล้วไปต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยน”เธอเม้มริมฝีปาก แล้วทำท่าทางโดยการเอามือขึ้นมาปาดคอตัวเองให้เฮ่อโยวดูเฮ่อโยวเดินถอยหลังออกมาสองเก้า แล้วพูดว่า “เมื่อครู่ข้าไม่ได้พูดอะไรเลย”เฉินเสียนพาหลิ่วเหมยอู่ไปที่สวนเซียงเสวี่ยที่สวนเซียงเสวี่ยนั้นว่างพอดี ของทุกอย่างภายในห้องนั้นถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยเฮ่อโยวแปลกใจจึงเดินตามนางไปที่สวนเซียงเสวี่ย เหลือบมองเฉินเสียนที่ตีคนจนสลบ
