แต่กลับไม่ได้ทำเรื่องอะไรไม่ดีเฉินเสียนพาหลิ่วเหมยอู่วางไว้บนที่นอนแล้วจึงออกไปหลิ่วเหมยอู่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าแดงกลํ่า หายใจหอบสั่นขึ้นลงท่ามกลางสติที่เลือนรางของผู้หญิงที่สวยงามร้องครางออกมาอย่างอู้อี้ยังถามต่อ“ นางเป็นอะไรรึ？”“ไม่ได้บอกแล้วหรือว่า นางดื่มเยอะไป”“แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่านางโดนวางยาล่ะ？ท่านขู่ข้าน้อยๆหน่อย ไม่ว่าจะอย่างไรข้าก็ออกไปอยู่ข้างนอกมานาน เรื่องแค่นี้ทำไมข้าจะไม่รู้ ”1142
เฉินเสียนพูด “ในเมื่อเจ้ารู้ทุกอย่าง ยังจะถามให้มากความทำไม ？”เธอหัวเราะเบาๆแล้วพูดว่า “เจ้าเข้าไปเป็นยาถอนพิษให้นางสิ”เฉินเสียนพูดพร้อมกับดันเขาเข้าไปให้ห้องนั้นเฮ่อโยวรีบออกมา พูดอย่างจริงจังว่า “ท่านอย่ามาซี้ซั้ว ข้าไม่เคยทำอะไรผู้หญิงที่มีสามีแล้ว！”เฉินเสียนคว้าเขาออกมาจากสวนเซียงเสวี่ย แล้วพูดว่า “ไม่ได้จะเอาแผ่นหยกลํ้าค่าของตระกูลเจ้าแล้วรึ ไป ข้าจะไปเอาแผ่นหยกให้เจ้า”เฮ่อโยวหันกลับไปมอง ภายใต้แสงไฟสลัว รูปร่างของหลิ่วเหมยอู่นั้นสวยงามยั่วยวน โยกขึ้นลงอย่างมีเสน่ห์น่าสนใจบานประตูถูกปิดไว้เพียงครึ่งหนึ่ง ทำให้มองเห็นสภาพการณ์ข้างในได้แบบไม่ชัดเจนในสวนดอกไม้นั้นสนุกสนานกันอย่างมาก จะมีใครมาทันสังเกตเรื่องผิดปกติเหล่านี้นี่เป็นเรื่องของในจวนแม่ทัพ อีกทั้งเฮ่อโยวก็ไม่เคยพบผู้หญิงที่อยู่ข้างในมาก่อน ไม่คุ้มค่าเสียเวลาที่จะไปยุ่งเรื่องของคนอื่น เขาเพียงแค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเท่านั้นเ
