แต่ฉินหรูเหลียงพยายามยืนหยัดได้เพียงไม่นาน บรรดาเหล่านักฆ่าคนอื่นๆฉวยโอกาสในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับนักฆ่าอีกคน วิ่งผ่านเขาไป มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เฉินเสียนและซูเจ๋อหนีไปเห็นได้ชัดว่านักฆ่าเหล่านี้พุ่งเป้าไปที่เฉินเสียนและซูเจ๋อเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับฉินหรูเหลียง เขาไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ และไม่จำเป็นต้องไปขวางทางเหล่านักฆ่าเฉินเสียนตะโกนเรียกเขาดังลั่น : “ฉินหรูเหลียง!”“วิ่งเร็ว!”ฉินหรูเหลียงในเวลานั้นกำลังจับคมดาบของนักฆ่า เลือดสดๆ ไหลออกจากมือปลายดาบของดาบเล่มนั้นแทงเข้ากลางลำตัวของเขาในขณะที่เฉินเสียนหันกลับไปครั้งหลังสุดนั้น เส้นทางที่คดเคี้ยวในภูเขามองเห็นเงาของฉินหรูเหลียงที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งไกลออกไปเรื่อยๆ จากนั้นก็เห็นเขาถูกนักฆ่าเตะออกไป ร่างกายค่อยๆ กลิ้งลงจากเขาไปไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้ และยิ่งคาดคิดไม่ถึงเข้าไปใหญ่ว่านักฆ่าจะปลอมตัวเป็นทหารของอาณาจักรเย่เหลียง และลงมือฆ่าในพื้นที่ที่ใกล้กับราชนิเวศน์ของอาณาจักรเย่เหลียงหากว่าเฉินเสียนและซูเจ๋อเสียชีวิตลงในวันนี้ ไม่ว่ายังไงอาณาจักรเย่เหลียงก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการตัดขาดความสัมพันธ์ในครั้งนี้ได้479
เฉินเสียนไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิดวางแผนชั่วร้ายนี้ขึ้นมา เธอไม่ได้ต้องการให้ฉินหรูเหลียงมาปกป้องคนที่เพิ่งพูดไปเมื่อสองวันก่อนว่าจะปกป้องเธอให้ดีที่สุด จริงๆ แล้วแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่สามารถปกป้องได้เลย แล้
