สมญานามขององค์หญิงจิ้งเสียนดังขึ้นในกลุ่มของผู้ลี้ภัย ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ได้รับความทรมานและรอดชีวิตจากเหตุการณ์นํ้าท่วม และยังมีส่วนหนึ่งที่เป็นเพราะสงครามการสู้รบทำให้อพยพจากบ้านเกิดมาอยู่สถานที่นี้เจียงหนานเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ สามารถจุรับได้หลายชีวิต พวกเขามีคนที่อยากจะตั้งหลักตั้งตัวอยู่ที่นี่ และมีคนที่อยากจะผ่านเจียงหนานไปอยู่สถานที่อื่นด้วยแต่ตอนนี้หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าสั่งปิดประตูเมืองแน่นสนิท ทุกคนล้วนแล้วไม่สามารถเข้าไปได้ ทุกวันมีคนหนาวและหิวโซล้มตายเฉินเสียนสั่งทหารใหม่ที่มีหม้อกระทะเหล็ก ไปบริเวณใกล้เคียงหาผักป่าทุกชนิดมา ต้มนํ้าซุปเข้มข้นให้กับผู้ลี้ภัยรองท้องแต่ผู้ลี้ภัยมีจำนวนมาก คนจำนวนมากแต่ของน้อย นํ้าซุปผักป่าเพิ่งจะต้มออกมาก็เกิดแย่งกันเสียงดังมาก จนกระทั่งมีผู้ลี้ภัยถูกนํ้าซุปลวกได้รับบาดเจ็บเฉินเสียนโมโหเป็นอย่างมาก นำเหล่าผู้ลี้ภัยที่ริเริ่มส่งเสียงดังแย่งกันออกมาจัดการรับโทษต่อหน้าผู้คนมากมาย แล้วกล่าวขึ้นว่า“ทุกคนล้วนอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป ล้วนอยากเข้าเมือง จำเป็นต้องเคารพกฎเกณฑ์ ช่วงเวลานี้ หากมีผู้ใดก่อความวุ่นวาย จะไม่ยกโทษให้！”ช่วงเวลาเช่นนี้ เหล่าผู้ลี้ภัยจำเป็นต้องมีคนหนึ่งมาบัญชาการพวกเขา อีกทั้งคนคนนี้ก็คือองค์หญิงจิ้งเสียน เป็นความหวังเดียวของพวกเขาตอนนี้ที่จะเข้าเมืองได้818
หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าไม่ปล่อยพวกเขาเข้าไป ถึงอย่
