ท่วงท่าของซูเจ๋อดูใจเย็น สายตาของเฉินเสียนคอยจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลาเขาแอบยิ้มขึ้นที่มุมปากเบาๆ แสงจากเปลวไฟกระทบลงบนดวงตาของเขาสั่นไหวไปมา เขาพูดขึ้นว่า : “องค์หญิงหิวแล้วหรือ ใจเย็นๆ อีกครู่เดียวก็สุกแล้ว”เขาต้องสังเกตเห็นเธอกำลังแอบมองเขาอยู่แน่ๆ เลยเฉินเสียนรีบมองไปทางอื่น พูดขึ้นด้วยความเขินอายว่า : “ข้าไม่รีบ ท่านค่อยๆ ย่าง”เฮ่อโยวที่อยู่ฝั่งโน้นไม่ได้ราบรื่นอย่างที่หวังเขาเองก็เอาเนื้อสัตว์ป่ามาย่างด้วย แต่เป็นเพราะเมื่อก่อนแทบไม่เคยได้ทำอะไรแบบนี้ จึงย่างได้ไม่สมํ่าเสมอ สุดท้ายแล้วจึงให้ชิงซิ่งมาช่วยเขาย่างสีหน้าชิงซิ่งเต็มไปด้วยความฉุนเฉียว เพราะเฮ่อโยวนั่งกำกับอยู่ข้างๆ ว่า :“ตรงนี้ย่างไม่โดนเลย โอ๊ย ตรงนั้นไหม้แล้ว สรุปเจ้าย่างเป็นหรือเปล่าเนี่ย?”ชิงซิ่งหมดความอดทน : “บ่าวย่างไม่เป็น รองท่านทูตพูดมากขนาดนี้ มาย่างเองเถอะเจ้าค่ะ!”เฮ่อโยวจึงพูดขึ้นว่า : “เจ้าทำได้ไม่ดีเอง ยังจะไม่ยอมให้คนอื่นว่าเจ้า! ช่างเถอะๆ เจ้าตั้งใจย่างต่อเถอะ ข้าจะพยายามพูดให้น้อยลง”ไม่นาน ทั้งป่าก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเนื้อย่างเมื่อรอจนย่างสุกแล้ว ชิงซิ่งก็รีบเอาไปให้เฉินเสียนทานก่อนเป็นอันดับแรกแต่ถูกเฮ่อโยวจับไว้ก่อน พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เจ้ากะจะเหมาหมดคนเดียวรึไง?”212
ชิงซิ่งพูดขึ้นว่า : “ควรจะให้องค์หญิงทานก่อน จากนั้นค่อยเอามาให้รองท่านทูตทาน!”เฮ่อโยวหันไปมองเนื้อย่างในมือของซูเจ๋อ พร้อมกับพูด
