“องค์หญิงเข้าไปแช่เท้าในห้องเถอะเพคะ บ่าวจะยกเข้าไปให้”“ข้างนอกอากาศดี ข้าจะแช่เท้าตรงนี้แหละ”ชิงซิ่งห้ามไม่ทันแล้ว เฉินเสียนได้นำสองเท้าลงไปแช่ในนํ้าสะอาดเรียบร้อยแล้ว ส่งเสียงถอนหายใจเบาๆอย่างสบายใจเวลาที่ชิงซิ่งรีบร้อน เฉินเสียนมักจะคิดว่าเธอมีความน่ารักในแบบฉบับบของนางกำนัลน้อยที่ควรจะมีสองวันมานี้เธอถูกเฮ่อโยวสั่งให้ทำโน้นทำนี่เต็มไปหมด ค่อยๆเปิดเผยนิสัยธรรมชาติของตัวเองออกมาเธอกลัวว่าเวลานี้จะมีคนมาที่เรือนแล้วมาพบเฉินเสียนกำลังแช่เท้าอยู่เฉินเสียนคือองค์หญิง จะมาเผยให้คนอื่นเห็นเท้าขาวดั่งหยกได้อย่างไร อีกอย่างที่นี้นอกจากเธอและเฉินเสียน ที่เหลือก็เป็นผู้ชายกันหมดเพียงแต่ชิงซิ่งนั้นรีบร้อนอย่างอยู่ไม่สุก เฉินเสียนยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับนํ้าใสสะอาด หินรูปไข่ห่านนั้นกลมลื่น เมื่อเอาเท้าเหยียบลงไปแล้วรู้สึกทั้งเมื่อยๆและคันๆ มันสบายมากจริงๆครั้งนี้ซูเจ๋อกำลังพักผ่อนอยู่บนห้องชั้นสอง องครักษ์ก็ผลัดกันมาหาใต้เท้าอยู่บริเวณรอบนอก เพื่อมาดูอาการของเขา แล้วต้มยามาหม้อสองชุด186
เวลานี้ ซูเจ๋อได้ยินเสียงของเฉินเสียงกำลังพูดคุย จึงเอียงตัวพิงกับหน้าต่างดันหน้าต่างออกไปนิดหน่อย แล้วชำเลืองตามองไปดูสภาพการณ์ที่บริเวณลานของเรือนเขามองเห็นเท้าสองข้างของเฉินเสียนแกว่งไปมาในนํ้า ตรงกันข้ามกับหินรูปไข่ห่าน แวววาวดั่งหยก นิ้วเท้าติดหยดนํ้าอย่างแวววาว ปล่อยตัวเอ่อระเหยเขาชำเลืองมองแล้วชำเลืองมองอี
