เฉินเสียนดื่มแต่ชา ไม่แตะสุราสักอึกจ้าวเทียนฉีหมายจะให้เธอดื่ม จึงกล่าวว่า “องค์หญิงจิ้งเสียนดูแคลนข้าหรือไม่ยอมดื่มสุราสักจอกเลย?”เฉินเสียนเอ่ย “ข้าดื่มสุราไม่ถนัด แม่ทัพจ้าวโปรดอภัย”จ้าวเทียนฉีไม่ยอมราวี พลางกล่าว “เป็นถึงองค์หญิง น่าจะร่วมงานเลี้ยงในวังเป็นประจำ ต้องดื่มเป็นอยู่แล้ว ท่านไม่ดื่มก็ถือว่าดูถูกข้า”ยามนี้บรรดาหัวหน้าทหารต่างพยักพเยิดกันยกใหญ่ เอ่ยว่า “หายากมากที่แม่ทัพจะเชื้อเชิญองค์หญิงดื่มสุรา ปกติไม่เคยให้เกียรติสตรีเช่นนี้มาก่อน องค์หญิงจิ้งเสียนดื่มเถิด”เฉินเสียนไม่สะทกสะท้าน เอ่ยว่า “ข้าดื่มไม่เป็น ทุกท่านยืนกรานให้ข้าดื่มมิใช่เป็นการบังคับฝืนใจหรอกหรือ พวกท่านแม่ทัพคิดแต่จะแกล้งสตรีอย่างข้าหรือ?”ว่าเแล้วเฉินเสียนพลันยกถ้วยชาขึ้นมากล่าว “จิ้งเสียนดื่มชาแทนสุราคารวะท่านแม่ทัพ”เพลิงโทสะจ้าวเทียนฉีลุกไหม้ พลางสบถเสียงเย็น “ไม่รู้จักรักษานํ้าใจอันดี”จากนั้นดื่มสรุาสามถ้วยติด บรรดานายทหารน้อยใหญ่โห่ร้องอย่างพร้อมเพรียง “ท่านแม่ทัพคอแข็งมาก”316
เริ่มงานเลี้ยงไม่ทันไร จ้าวเทียนฉีพลันปาถ้วยสุราใส่พื้นอย่างสุดแรงเหวี่ยงจนกลายเป็นเศษกระจกกระเจิดกระเจิงภายในห้องโถงใหญ่เงียบกริบทันควัน กระทั่งการแสดงเริงระบำก็หยุดชะงักจ้าวเทียนฉียังไม่ถึงขั้นดื่มเมามายไร้สติ ทว่าลุกขึ้นจากที่นั่ง พลางเดินลงมาจากที่นั่งหลัก ค่อยๆย่างเท้าเดินลงบันไดมาหาเฉินเสียนทีละขั้นเฉินเสียนสีหน้าล่◌ุมลึ
