เฉินเสียนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม และพูดว่า “ท่านยังเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่ ฟันหน้าน้อยลงไปสองซี่ต่อไปเมื่อต้องออกศึก ท่านไม่จำเป็นที่จะต้องพูดจาโหดร้ายแค่ต้องยิงฟันให้กับคู่ต่อสู้ ก็สามารถทำให้ศัตรูตกใจจนตกม้าได้ เช่นนี้ก็สะดวกและรวดเร็วใช่หรือไม่?”“……….”ฉินหรูเหลียงเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นยื่นมือไปจับที่หน้าผาก “วันนี้ข้าไม่อยากจะทะเลาะกับท่าน ไปให้พ้น ตื่นมาก็เจอท่านทำให้โมโหจนปวดหัวไปหมด”เห็นว่าฉินหรูเหลียงอารมณ์ไม่ดี เฉินเสียนก็รู้สึกว่าร่างกายมีความสุข กล่าวว่า“ท่านยังมีแรงลุกขึ้นมาทะเลาะกับข้า ข้าก็ยินดีที่จะอยู่เป็นเพื่อน ทั้งที่ตัวท่านเองนั้นไม่ไหว ยังจะบอกว่าตัวเองไม่อยากจะทะเลาะ จอมปลอม”ฉินหรูเหลียงหายใจเข้าลึกๆ ถึงสามารถระงับความอยากที่จะเอาชนะเฉินเสียนอย่างรุนแรงได้เฉินเสียนไม่อยากจะมองหน้าเขาอีก จึงหันหลังพูดว่า “ยาที่อยู่บนโต๊ะ ท่านจะกินก็กิน”พูดเสร็จก็ได้เดินออกไป“เดี๋ยว”เฉินเสียนหันกลับมาและมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์เขาพูด “มือของข้าหยิบไม่ถึง ท่านช่วยหยิบมันมาให้ข้าหน่อย”633
เฉินเสียนยิ้มออกมา “แม่ทัพฉินกำลังสั่งข้าหรือ? ก่อนอื่นท่าทีของท่านก็ไม่ใช่แล้ว”ฉินหรูเหลียงอดทนแล้ว “นี้คือการขอร้อง ขอร้ององค์หญิงได้โปรดช่วยหยิบมาให้กระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่จริงใจ”ฉินหรูเหลียงจ้องมองนาง “ท่านต้องการให้ข้านอบน้อมขอร้องท่านเพื่อยาชามหนึ่งหรือ?”เฉินเสียนยิ่งยิ้มยิ่งชั่วร้าย “แม่ทัพฉ
