ทั้งที่องค์จักรพรรดิทำให้เขาเป็นเช่นนี้ แต่เขายังกลับซาบซึ้งในบุญคุณและพยายามหาทางที่จะตอบแทนบุญคุณ เฉินเสียนรู้ว่าทำเพื่อเป็นพิธีเท่านั้น ซูเจ๋อคงไม่รู้สึกกดดันกับเรื่องนี้ หนำซ้ำยังทำออกมาได้ธรรมชาติมากกว่าใคร ๆหากเป็นเธอ ก็สามารถขอบคุณศัตรูด้วยจิตใจที่สงบร่มเย็น เพราะท้ายที่สุดแล้ว เธอสงบลงกว่าเมื่อก่อนมากเพียงแต่เธอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะอดทนไม่ไหวที่ต้องเห็นซูเจ๋อก้มหัวให้คนอื่นเฉินเสียนขมวดคิ้วและกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว กล่าวว่า “งั้นตอนนี้ท่านกำลังเตรียมจะเข้าวังหรือกลับออกจากวังมาแล้ว?”ซูเจ๋อเห็นปฏิกิริยาอันละเอียดอ่อนของเธอในดวงตาของเขา เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “กลับออกมาจากวังเรียบร้อยแล้ว คิดว่าข้าไม่ควรเข้าวังไปเพื่อขอบพระทัย?”เฉินเสียนกล่าว “ข้าเพียงแค่รู้สึกว่าเขาไม่คู่ควร”ซูเจ๋อยิ้มออก “แล้วใครคู่ควรล่ะ?”“ใครก็ไม่คู่ควร” เฉินเสียนเหลือบไปมองเขา และเห็นว่าเขารู้สึกมีความสุขเล็กน้อย เธอจับปกคอเสื้อของเขาดึงเข้าหากันและกล่าวว่า “ท่านหนาวไหม? ยังจะพูดว่าออกจากวังมาก็ถือโอกาสแวะมาที่นี่ ทั้งที่จริงแล้วต้องอ้อมมาตั้งไกล เข้ามาดื่มชาร้อน ๆ ในห้องก่อนสิ”194
ซูเจ๋อกุมมือของเฉินเสียนไว้ และจับริมฝีปากของเธอ เขาก้มศีรษะเล็กน้อยและบรรจงจูบอันอบอุ่นลงไประหว่างนิ้วของเธอ ดวงตาเรียวของเขาสว่างเป็นประกาย “ข้าขอพูดกับท่านไม่กี่คำก็จะกลับ”เฉินเสียนรู้ว่าเขาไม่สามารถอยู่นานได
