ใบหน้าของอวี้เยี่ยนตื่นตะลึงและโคลงศีรษะอย่างไร้เดียงสา “ท่านแม่ทัพใส่ความบ่าวแล้วเจ้าคะ แม้ว่าบ่าวจะมีความกล้าหาญสักร้อยเท่า แต่ก็คงไม่กล้าตีท่านแม่ทัพ!”“แต่นอกจากเจ้า ยังมีใครทำเช่นนั้นได้อีก!”เฉินเสียนกล่าว “แม่ทัพพูดเรื่องที่ถูกคนตีจนล้มลงสลบเมื่อคืนนี้หรือ? อ่า ในตอนนั้นท่านแม่ทัพแค่กะพริบตาก็เป็นลมล้มทับไปแล้ว และไม่มีท่วงท่าที่บ่งบอกว่าเป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งเลยแม้แต่น้อย ช่างน่าอายนัก”ฉินหรูเหลียงก้าวไปข้างหน้าและต้องการชำระบัญชีเฉินเสียนก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ทำไมเล่า หมดหนทางหรืออย่าไร? ท่านบอกว่าอวี้เยี่ยนตีท่าน ท่านแสดงหลักฐานมา ท่านเห็นกับตาของท่านเองหรือ?”อวี้เยี่ยนพยักหน้าอย่างเร่งรีบด้วยความเคารพ “บ่าวกำลังทำโจ๊กให้องค์หญิงในครัว และไม่ได้ออกจากครัวเลยเพคะ”เฉินเสียนหัวเราะและกล่าวว่า “นางเป็นบ่าวที่ขลาดกลัว อย่าว่าแต่ท่านแม่ทัพเลย ต่อให้นางรู้กล้า แม่ทัพเป็นมีวรยุทธ์การต่อสู้ที่สูงส่ง ไหนเลยจะไม่สังเกตเห็นตอนนางเข้ามาใกล้? ตอนนี้ท่านแม่ทัพหามือคนทำผิดไม่เจอ แต่มาโทษเด็กผู้ไร้เดียงสา ถ้าเรื่องแพร่งพรายออกไปไม่ใช่แค่น่าอาย แต่ท่านยังเสียหน้าอีกด้วย”ฉินหรูเหลียงรู้ว่ามีโอกาสมากที่อวี้เยี่ยนจะทำ และไม่มีใครอื่นนอกจากนางในเวลานั้น หากพวกชำนาญการต่อสู้เข้าใกล้ เขาจะตระหนักรู้ทันที236
แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถบอกได้เพราะเฉินเสียนผู้หญิงคนนี้ แข็งแกร่งเกินไป ราวกับว่าโลกทั้งใบจะถูกค
