รอบครองโดยเธอเพียงผู้เดียวฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “เฉินเสียน ท่านไม่ควรปิดบัง มิฉะนั้นท่านจะต้องเสี่ยงภัยเอง!”เฉินเสียนเชิดคางขึ้นและทอดสายตาไปยังฉินหรูเหลียงอย่างยั่วยุและกล่าวว่า“นางบอกว่าไม่ได้ตีก็คือไม่ได้ตี ถ้าข้าไม่เชื่อนาง จะให้ข้าเชื่อท่านอย่างนั้นหรือเหมือนกับเหมยอู่บอกว่าข้าตีนางแล้วข้าแย้งว่าไม่ได้ตีนาง ท่านก็ยังเลือกเชื่อเหมยอู่เหมือนกัน ข้ากล่าวแบบนี้ จะเข้าใจง่ายขึ้นหรือไม่?”“ได้ ดีเลย!” ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “ว่างเรื่องนี้ไว้ก่อนภาพเขียนที่หน้าประตูหมายความว่าอย่างไร!”เฉินเสียนเหลือบมองที่ประตูเรือน ยิ้มเยาะอย่างสุขใจ “ภาพวาดเจ้าคะ”“ท่านว่าใครเป็นไก่ ใครเป็นหมา!”เฉินเสียนพูดอย่างเคร่งขรึมจริงจัง “ท่านเข้าใจข้าผิดแล้วล่ะ ข้าบอกว่าไก่และหมาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา ข้าหมายถึงไก่และหมาจริงๆ”“แต่คนในภาพชัดเจนว่า…” ฉินหรูเหลียงโกรธมากเมื่อพูดถึงตรงนี้เห็นได้ชัดว่าคนในภาพคือเขาและหลิ่วเหมยอู่เฉินเสียนกล่าวว่า “ข้าแค่วาดภาพคนสองคนด้วย บวกกับคำพูด แต่ข้าไม่ได้บอกว่าคนสองคนในภาพวาดต้องเกี่ยวข้องกับคำที่อยู่ถัดจากพวกเขา แม่ทัพฉินจะเข้ามา ข้าจะขวางก็ขวางไม่ได้หรอก”237
เฉินเสียนจับท้องของเธอ ฉินหรูเหลียงปรายตามองท้องด้วยสายตาที่ลุกเป็นไฟ แต่ไม่ได้ทำอะไร เขาถูกจักรพรรดิปรามไว้ในตอนเข้าไปในวังอยากมาหาเธอเพื่อเอาผิด ไหนเลยจะคิดว่าเธอจะเปลี่ยนดำเป็นขาวได้อย่างว่องไวเช่นนี้ฉิ
