ตอนที่เฉินเสียนปรากฏตัวหน้าร้านแผงลอย เขากำลังทำนายดวงชะตาให้คนอยู่ เงยหน้ามาเห็นเธอ ดูได้ครึ่งหนึ่งก็ทิ้งแล้ว และได้สั่งให้ลูกศิษย์เขามารับช่วงต่อหลิวอีกว้าลากเฉินเสียนเข้ามาในห้อง กล่าวว่า “ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่?เป็นท่านจริงๆ ท่านกลับมาแล้วหรือนี่?”เฉินเสียนยิ้ม แล้วกล่าวว่า “ไม่เจอกันเสียนาน สบายดีหรือไม่”“กลับมาก็ดีแล้ว ”หลิวอีกว้าทอดถอนหายใจกล่าวว่า“ท่านไปนานเช่นนี้ คิดว่าท่านจะไม่กลับมาเสียแล้ว โชคดีที่คุณชายเหลียนตอนที่ออกจากเมืองหลวงได้สั่งข้าจับตาดูไว้ บอกว่าท่านอาจจะกลับมา”เฉินเสียนยิ้มอย่างเรียบเฉย ตลอดทั้งปีหลิวอีกว้าปะปนที่ตลาด การสังเกตสีหน้าและคำพูดเขาเก่งกว่าใครเชียวล่ะ และก็ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเฉินเสียนแพร่กระจายอยู่ไม่น้อย รู้ว่าตอนนี้เฉินเสียนเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้วอยู่ไปวันๆไม่สง่าผ่าเผยอย่างแน่นอนเฉินเสียนกล่าวว่า“เขาพูดถูกต้องแล้ว”หลิวอีกว้าก็ไม่รีรอ กล่าวว่า“เรื่องไร้สาระเก็บไว้ต่อไปค่อยคุยกันช้าๆ ตอนนี้ข้าจะพาท่านไปพบผู้ดูแลบนเรือนี้”ผู้ดูแลนี้ก็เป็นตอนเหลียนชิงโจวจะไปทิ้งไว้ทั้งสองคนไม่ได้ออกจากร้าน แต่กลับมุ่งตรงผ่านประตูลับ ไปที่ชั้นอื่นสมัยนั้นตอนที่พบว่าบนเรือมีประตูลับ เฉินเสียนยังขำเหลียนชิงโจวเลย บอกว่าเขาทำกิจการ ระมัดระวังรอบคอบเช่นนี้ หากประตูลับเหล่านี้ถูกเหล่าแขกเหรื่อพบเข้า ใช่ว่าจะไม่ออกความคิดที่ไม่ดี46
เวลานั้นเหลียนชิงโจวพูดว่า คนธร
