รมดาไม่มีทางพบเจอหรอก ประตูลับเหล่านี้ผ่านสถานที่ที่ยึดมั่นคงไว้แล้ว เพียงแค่สถานที่นี้มีคนของตัวเองปั้องกันเกาะติดอยู่ ก็ไม่มีคนล่วงรู้ได้หรอกนี่เป็นการวางแผนกิจการการค้าของเขา การระมัดระวังไม่สะเพร่าขนาดขี่ม้านานจนถึงตลอดไปก็ปลอดภัยหายห่วง ประตูลับเหล่านี้มีไว้ก็ไม่ได้เสียหายหรือลำบากอะไรวันนี้ดูเหมือนว่า ไม่ว่าเขาหรือว่าซูเจ๋อ ราวกับคาดเดาไว้นานแล้วว่าจะมีประโยชน์ได้ใช้สอยก็วันนี้เข้าไปถึงห้องของผู้ดูแลห้องกับผู้ดูแล แม้ว่าเฉินเสียนไม่ได้เจอนานแล้ว แต่ก็ล้วนเป็นคนคุ้นหน้ากันปีที่แล้ววันส่งท้ายปีเก่า เฉินเสียน ซูเจ๋อกับเหลียนชิงโจวทั้งสามคนคนกินอาหารที่ห้องแห่งนี้ และผู้ดูแลที่อยู่ตรงหน้านี้ ก็เคยเป็นพ่อบ้านที่เรือนของเหลียนชิงโจวด้วยผู้ดูแลเห็นเฉินเสียน รีบเดินมาข้างหน้าคารวะ แล้วกล่าวว่า “คารวะองค์หญิงจิ้งเสียนพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนเอามือรองเขาไว้ แล้วกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องมากพิธีหรอก”ผู้ดูแลกล่าวว่า “องค์หญิงจิ้งเสียนกับคุณชายของกระหม่อมไม่เพียงแค่เป็นสหายกัน ยังมีความสัมพันธ์ที่ทำการค้าขายด้วยกัน คุณชายเคยมอบหมายไว้ หากพบว่าองค์หญิงกลับมาแล้ว ต้องรายงานที่บันทึกเก็บไว้ในบัญชีช่วงหนึ่งปีนี้ต่อหน้าองค์หญิงโดยทันทีพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนกระตุกริมฝีปาก กล่าวว่า “เหลียนชิงโจว รู้ใจข้าเสียจริง เขาต้องรู้ว่า หากข้าไม่ขาดตั๋วเงิน ก็ไม่มีทางมาสถานที่แห่งนี้ให้ทุกคนวุ่นวายหรอก”47
ผู้ดูแลไปที
