เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด ผู้คนในกองเกียรติยศก็ไม่มีความคิดชั่วขณะหนึ่ง และพวกเขาลังเลใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เฉินเสียนกล่าวอีกครั้ง “ถ้าทุกคนไม่เต็มใจที่จะเดินทางไป สามารถกลับไปพร้อมกับแม่ทัพโฮ้ว และกลับมาหลังจากโรคระบาดในจิงเฉิงถูกกำจัดไปแล้ว”แต่เฉินเสียนยืนยันในเรื่องนี้ และแม่ทัพโฮ้วจะไม่มีทางจากไป ไม่มีทหารติดตามคนใดของเขาลังเล แม้ว่ากองเกียรติยศมีความตั้งใจที่จะล่าถอย แต่ก็ไม่มีใครพาพวกเขากลับไปที่เมืองอวิ๋นดังนั้นในท้ายที่สุดทุกคนก็ต้องตามไป ยังคงยืนยันที่จะไปที่เมืองจิงกองกำลังมาถึงนอกเมืองจิงก่อนมืดนอกเมืองมีความหนาวเย็นประตูเมืองเก่าที่มีร่องรอยถูกปิดอย่างแน่นหนา และผู้คนนอกเมืองตะโกนเป็นเวลานานแต่ไม่มีใครตอบรับต่อมา ทหารคุ้มกันเมืองที่ดูแลเมืองออกมาจากบนกำแพงเมืองและตอบกลับว่า “ประตูเมืองไม่เปิด พวกท่านจะไปที่ไหนก็ไปเถิด!”“กล้ามาก! นี่คือแม่ทัพโฮ้วที่พาองค์หญิงจิ้งเสียนมาส่งคุ้มกันด้วยตนเอง ยังไม่รีบเปิดประตูเมืองให้เร็วอีก!”ทหารคุ้มกันเมืองมองอย่างตั้งใจภายใต้ท้องฟ้าที่มืดสลัว และแน่นอนว่ากองกำลังทั้งหมดเป็นทหารในชุดเกราะทหาร716
ทหารคุ้มกันเมืองไม่ใช่เจ้านาย ดังนั้นเขาจึงรีบไปแจ้งหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าหลังจากรอครู่หนึ่งจนกระทั่งท้องฟ้าค่อยๆ มืด ประตูของเมืองจิงก็ค่อยๆ เปิดออกเปลวไฟวูบวาบอยู่ข้างใน หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้ากำลังเดินอยู่ข้างหน้าสุดหน่วยคุ้มกันเมืองแล
