ซูเจ๋อพูด “อดทนก่อน”ขณะที่พูด ในมือถือเข็มเงินไว้ ตามจุดฝังเข็มที่เขาใช้นิ้วสัมผัส ก็เจาะเข้าไปอย่างแม่นยำเฉินเสียนอู้อี้ที่ข้างหูของเขากระบวนการนี้ เหมือนมดนับหมื่นเข้ามาแทะเธอ ทำให้กระดูกของเธอเริ่มคันเฉินเสียนกัดฟันพูด “ซูเจ๋อ ท่านนี่จริงๆ ช่างมีจิตใจที่มั่นคงแน่วแน่”“ถ้าข้าใช้ประโยชน์จากอันตรายนี้ จะไม่ถือว่าเป็นคนที่เลวทรามอย่างกับสัตว์ป่ารึ?”“ท่านพูดกับข้า เบี่ยงเบนความสนใจของข้า”เฉินเสียนพยายามควบคุมไม่ให้ความอับอายล้นออกมาจากลำคอของเธอ“ความสนใจ ความสนใจอะไร?”ซูเจ๋อด้านหนึ่งใช้นิ้วฝังเข็มเงินอย่างรวดเร็วไปที่จุดฝังเข็มของเธอ อีกด้านสายตาจ้องมองไปที่กระดูกหลังที่แข็งแรงและสวยงามของเธออย่างนุ่มนวล “ความสนใจของท่าน อยู่ที่ตัวข้ารึ?”“อือ……..”เฉินเสียนงอนิ้วและจับเสื้อของเขาแน่นขึ้น“อาเสียน ท่านมีความรู้สึกดีต่อข้าแล้ว?”เฉินเสียนกัดฟัน “นี้ไม่ใช่เรื่องที่ชัดเจนอีกรึ ข้าถูกวางยา ตอนนี้มีความต้องการทางสรีระเช่นนี้ ข้าอดใจไม่ไหวที่จะกระโจมไปกินท่านให้หมดเกลี้ยง แล้วตอนนี้ท่านมาทำอะไร!”1009
ซูเจ๋อได้ฝังเข็มเงินเล่มสุดท้ายเข้าไปแล้ว กระดูกก้นกบของเฉินเสียนรู้สึกชาและทั้งตัวก็เริ่มเหงื่อออกขณะนี้ได้อยู่ในภวังค์และฟังซูเจ๋อพูด “ท่านต้องการจะกระโจนใส่ข้าจริงๆ รึแม้ข้าจะไม่ถือสา แต่ก็ยังต้องไตร่ตรองสักหน่อย หากพรุ่งนี้ท่านเสียใจภายหลังต้องการฆ่าข้าจะทำเยี่ยงใด”เฉินเสียนทั้งทรมานทั้งโมโห “
