แสงเทียนริบหรี่ในยามคํ่าคืนเฉินเสียนฟุบหลับอยู่ที่ข้างเตียงของซูเจ๋อตามปกติมือทั้งสองข้างที่วางนิ่งอยู่ข้างลำตัวของเขาทั้งขาวสะอาดและงดงามสมบูรณ์แบบประหนึ่งหยกชั้นดีที่มีความอ่อนโยน นิ้วเรียวยาวของเขางอเล็กน้อยจนเกิดส่วนโค้งที่สวยงามเส้นผมเล็กละเอียดบนไหล่ของเฉินเสียนร่วงหล่นลงมาปรกนิ้วของซูเจ๋อและพันอยู่บนนิ้วของเขาอย่างแผ่วเบานิ้วของซูเจ๋อขยับเบาๆ จนแทบจะไม่สังเกตเห็นนี่เป็นอีกคืนหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสงบเฉินเสียนห่วงใยเพียงแค่ซูเจ๋อ เธอไม่ได้สนใจสถานการณ์ปัจจุบันของต้าฉู่และเย่เหลียงเลยแม้แต่น้อยเดิมทีพวกเขาควรกลับไปที่เขตชายแดนของต้าฉู่นานแล้ว และนี่ก็ผ่านมาแล้วหลายวันตอนแรกต้าฉู่คิดว่าฝ่ายเย่เหลียงปฏิเสธที่จะส่งตัวองค์หญิงจิ้งเสียน ทูต และแม่ทัพกลับคืนต้าฉู่ แต่เมื่อเจรจาหารือกันแล้วจึงยืนยันได้ว่าพวกเขาถูกซุ่มโจมตีระหว่างทางกลับดังนั้นจึงต้องรอให้หายจากอาการบาดเจ็บเสียก่อนจึงจะเดินทางกลับไปยังต้าฉู่อีกครั้ง525
พวกเขาถูกโจมตีในเขตแดนของเย่เหลียง ซึ่งนั่นทำให้ต้าฉู่มีหลายสิ่งที่อยากจะพูดเรื่องที่นักฆ่าซึ่งปลอมตัวเป็นทหารของเย่เหลียงเหล่านั้นเป็นใครมาจากไหนยังคงต้องสืบสวนกันอย่างละเอียด ถ้าหากไม่ได้ตั้งใจก่อให้เกิดเป็นชนวนสงครามอย่างไม่แยกแยะถูกผิด ก็คงมีคนที่จงใจยุยงให้เกิดความขัดแย้งดังนั้นฝ่ายต้าฉู่จึงหยุดการเคลื่อนไหวของกองทัพชั่วคราวเพื่อรอให้เย่เหลียงอธิบายตอนพลบคํ่าวันนี้
