เฉินเสียนคลายมือ และนิ้วมือก็เปือนเลือดไม่มาก หลังจากนั้นนางเริ่มหายใจถี่ร่างกายยังไม่ฟืนตัวเต็มที่ และหน้าอกก็หายใจไม่ออกเล็กน้อย เป็นการยากที่จะไม่กินแรงที่ทำเช่นนี้เมื่อครู่ฉินหรูเหลียงแค่อยากจะช่วยนาง แต่ว่านางมีการตอบสนองอย่างรวดเร็ว และผลักฉินหรูเหลียงไปด้านข้างก่อน เพื่อไม่ให้ฉินหรูเหลียงได้มีโอกาสเข้าไปแทรกแซงฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปาก “จนถึงตอนนี้แล้ว ท่านยังไม่ลืมการอวดดีอีกหรือ?”เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ท่านยังไม่หายดี ข้าก็ยังไม่หายดี ใครลงมือก็เหมือนกัน ยังไงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรอยู่แล้ว ข้าสามารถจัดการกับมันได้ และจะจัดการกับมันด้วยตัวเอง”ทางตันที่เงียบสงัด นักฆ่าชุดดำทุกคนได้ค่อยๆ หายใจแผ่วเบา และดาบในมือของพวกเขายังคงมีเลือดออกเมื่อครู่พวกสารเลวนี้ยังมีชีวิตอยู่ แค่พริบตาเดียวก็กลายเป็นร่างที่ไร้วิญญาณนอนอยู่บนพื้น หัวหน้านักฆ่าชุดดำ ดวงตาทั้งคู่ที่มีผ้าโพกหน้าไว้ได้มองตรงไปที่เฉินเสียน เมื่อครู่ไม่ระวังได้หลุดรอดสายตาไปเห็น เดิมทีคิดว่าจะทำร้ายถึงผู้ว่าจ้างแต่คาดไม่ว่าจะถูกนางจัดการแล้วเฉินเสียนลืมตาขึ้นและจ้องไปที่เขาอย่างราบเรียบพร้อมพูดว่า “จะทำอะไรต้องทำให้ถึงที่สุด จัดการศพให้เรียบร้อย อย่าทิ้งแม้แต่ร่องรอยของคราบเลือด”คนประเภทที่พึ่งพานักฆ่า เพียงแค่มีเงินเพียงพอก็สามารถทำให้ผลักดันพวกเขาได้ ถึงจะได้ไม่ต้องสนใจว่ามีดจะลงไปที่บุคคลใด ข้อตกลงเช่นนี้ค่อนข้างที่จะ
