บรรยากาศในอากาศค่อนข้างเบาบาง แม้ว่าเฉินเสียนจะพยายามปรับการหายใจของตัวเองอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังอดกลั้นไม่ได้เพราะความร้อน จึงทำให้เสียงหอบเล็กๆ เอ่อล้นออกมาจากปากฉินหรูเหลียงเมามาก เดินเข้าไปหาเธอทีละก้าวเฉินเสียนก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติกับร่างกายของตัวเอง เมื่อฉินหรูเหลียงยื่นมือไปหาเธอจึงพูดเบาๆ ว่า “ฉินหรูเหลียง ท่านจะทำอะไร? ท่านวางยาข้า?”สายตาที่ร้อนแรงของฉินหรูเหลียงได้จ้องมองอย่างเร้าร้อน กล่าวว่า “ข้าเพิ่งจะกลับมา ไม่ใช่ท่านที่เรียกให้ข้ามาที่นี่เองรึ หากท่านมีเจตนาที่จะยั่วยวนข้า คืนนี้ท่านทำสำเร็จแล้ว”“เฉินเสียน ข้าถูกท่านยั่วยวนได้แล้ว ผลลัพธ์ต่อไป ท่านทำได้แค่ยอมรับมันเอง”ขณะที่พูด ฉินหรูเหลียงก็ก้มตัวลง ไปคว้าไหล่ของเฉินเสียนมือของเขาร้อนแผดเผาเช่นเดียวกับสายตาของเขา เหมือนกับแท่งเหล็กที่ถูกไฟเผาจนแดง แนบอยู่บนที่ไหล่ของเฉินเสียน มีความปรารถนาอยากจะสัมผัสกลืนกินตัวเธอเป็นอย่างมาก ราวกับทำให้เธอไม่สามารถหลีกหนีออกไปได้ตลอดชีวิตมือซ้ายของเขายังไม่ได้ออกแรง997
แต่ได้จัดการกับผู้หญิงคนที่หมดเรี่ยวแรงและมีอารมณ์รักกำลังเริ่มเกิดอย่างนี้ น่าจะเกินพอแล้วคือผู้หญิงคนนี้ที่ทำให้เขาเสียมือซ้าย คืนนี้เขาทำให้เธอยอมจำนนได้ด้วยมือข้างเดียว และยอมอยู่ใต้อำนาจต่อตัวเองอย่างเชื่อฟังยังไม่ได้รอให้ฉินหรูเหลียงก้มหน้าลงเพื่อกดริมฝีปากที่แดงกํ่าของเธอ ก็คาดไม่ถึงเฉินเสียนได้ดิ้นหลุดอ
