องค์จักรพรรดิประหลาดใจนิดหน่อย จากนั้นก็รู้สึกน่าขันขึ้นทันที “เจ้าจริงใจที่จะเสนอความคิดเห็นให้แก่เย่เหลียงของข้า？”คืนที่เจรจากันนั้น องค์จักพรรดิเย่เหลียงจะไม่ชื่นชมซูเจ๋อก็ไม่ได้เขาเป็นคนที่ปกติเหมือนไม่เผยให้เห็นความสามารถ แต่ภายในใจของเขาไม่ได้เต็มไปด้วยดอกไม้ หิมะและดวงจันทร์ แต่เป็นภูเขาและแม่นํ้าตอนแรกขุนนางของเย่เหลียงนั้นดูถูกซูเจ๋อ แม้แต่เหล้าก็ดื่มไม่เป็น คิดว่าต้าฉู่คงส่งคนที่ไม่มีประโยชน์มาแต่มันไม่ใช่เขาเพียงผู้เดียวนั้นเก่งกว่าเหล่าขุนนางพวกนั้นเสียอีกสุขุมใจเย็น สงบนิ่งเพื่อรอโอกาส เขากำหนดวางแผนไว้ทุกอย่าง เข้าใจทุกอย่างอย่างถ่องแท้ ดังนั้นจึงรอจังหวะโอกาสที่เหมาะสมเพื่อเรียกคืนสถานการณ์ทำให้สถานการณ์นั้นเป็นประโยชน์ต่อตัวเขาเขาน่าจะควบคุมดำเนินการกองกำลังทหารในเขตใต้ของต้าฉู่อยู่แล้วต่อสู้กับคนที่มีความคิดละเอียดรอบคอบแบบนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเรื่องที่ดีถ้าเหมือนกับจ้าวเทียนฉีที่มีความฮึกเหิมกล้าหาญคนนั้น ก็ยิ่งจัดการได้ดีซูเจ๋อ เขาเหมือนกับหัวหมาป่าที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดเพื่อวางแผนทุกอย่าง451
แต่ทว่าคนแบบนี้ ทำเพียงเพื่อวางแผนให้องค์หญิงของราชวงค์ก่อน แต่ตัวเขาไม่มีความทะเยอทะยานให้ตัวเองเลยแม้แต่นิด พูดแล้วองค์จักรพรรดิเย่เหลียงก็ไม่ค่อยจะเชื่อซูเจ๋อยิ้ม “โดยปกติแล้วก็ไม่ได้เสนอความคิดเห็นให้เปล่าหรอกพ่ะย่ะค่ะ”“เจ้าพูด เจ้ามีเงื่อนไขอะไร”“หลิ่วเฉียนเฮ้อ”องค์จั
