ฉินหรูเหลียงหยุดเดิน ไม่หันกลับมา แต่ตอบนางว่า “ข้ารู้ แต่ข้ายังไม่ต้องการที่จะยอมแพ้ ข้าต้องการจะตามกลับมา ไม่ใช่แค่อดีตที่เคยหายไปเท่านั้นแต่ยังรวมถึงสูญเสียในตัวข้าเอง”หลายปีที่ผ่านมา เขาผิดพลาดมาโดยตลอดถึงแม้ว่าเฉินเสียนไม่รักเขาแล้ว ก็ไม่เป็นไรเขารู้ว่าอดีตตัวเอง ก็เคยได้ครอบครองมาแล้วเฉินเสียนคิดว่าฉินหรูเหลียงเป็นบ้าไปแล้วหากเป็นกลุ่มเชิงกลยุทธ์กับนาง นางคงจะค่อนข้างเต็มใจ แต่ถ้าเกี่ยวข้องกับความรู้สึก ก็ทำให้คนปวดหัวได้ระหว่างทางกลับ ฉินหรูเหลียงไม่ได้ขัดขวางระยะห่างของเฉินเสียนกับซูเจ๋อนางยังคิดว่าฉินหรูเหลียงตื่นแล้ว คิดได้แล้ว และปล่อยมือไปแต่คาดไม่ถึง จะได้กลับมาพันพัวไม่หยุดเช่นนี้อดีตได้ผ่านไปนานมากแล้ว จากนั้นก่อนหน้านี้เป็นเพียงเรื่องระหว่างเฉินเสียนกับฉินหรูเหลียงเหตุผลที่เฉินเสียนเลือกที่จะเปิดเผยความจริง ก็เพียงเพื่อให้ฉินหรูเหลียงดูหลิ่วเหมยอู่ชัดๆ และเพื่อขจัดความคับข้องใจของอดีตเฉินเสียนเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ความจริงในอดีตเหล่านั้นได้จุดประกายจิตใจการต่อสู้ของฉินหรูเหลียง และดูเหมือนจะเอาตัวเองเข้าไปแล้ว แทบจะเสียเปรียบจริงๆ1179
เฉินเสียนเช็ดปากตัวเองเช็ดแล้วเช็ดอีก เช็ดจนแดงบวมกว่าเมื่อวาน หันกลับมาเห็นอวี้เยี่ยนที่ยังดูทื่อๆ อดที่จะพูดอย่างเข้มงวดว่า “สูญเสียวิญญาณไปแล้ว?”อวี้เยี่ยนมีสติกลับมา มองไปที่เฉินเสียนอย่างไร้เดียงสา “เพคะ?”เมื่อครู่เห็นความดุร้ายของ
