ฉินหรูเหลียง เจ้ายืนดูอยู่ข้างๆ ทำไมถึงไม่หยุดยั้งเขา” เฉินเสียนถาม“บ่าว……บ่าว……..” อวี้เยี่ยนเบิกดวงตาใสๆ กว้างๆ กับใบหน้าที่แดงกํ่า “จนถึงตอนนี้ยังมีปฏิกิริยาบางอย่างที่ยังไม่กลับมา………”ใช่ นางเป็นสาวใช้ตัวน้อยๆ ปกติรู้แค่ว่าต้องดูแลเจ้านาย อารมณ์ทางโลกคือความว่างเปล่า จะมีประสบการณ์ระหว่างชายหญิงได้อย่างไรภาพเมื่อครู่ แค่บอกให้นางดูก็หน้าแดงใจเต้นแรงแล้ว ก็รู้สึกว่าเป็นการขาดมารยาทในช่วงกลางวันแสกๆ และได้แต่บ่นในใจอย่าเมินเฉย และยังจะให้ก้าวขึ้นมาขัดขวางได้อย่างไรนอกจากนี้ แม้แต่อวี้เยี่ยนก็ยังสัมผัสได้ ตอนนี้แม่ทัพไม่มีความอาฆาตพยาบาทต่อองค์หญิงอีกต่อไป เขาเพียงจะดีต่อองค์หญิงเท่านั้น แม้แต่การจูบที่รุนแรงอย่างกะทันหันนี้ สามารถทำให้นางรู้สึกถึงความรักของท่านแม่ทัพที่มีต่อองค์หญิงอย่างเต็มที่อวี้เยี่ยนรู้สึกเป็นการส่วนตัวว่า นี้ดีกว่าคนที่แซ่ซูนั้นอีกเฉินเสียนก็ไม่ได้อะไรกับนาง เพียงแค่พูดว่า “ครั้งต่อไปให้ตอบสนองเร็วหน่อย อย่าปล่อยให้เจ้าสารเลวนั้นประสบความสำเร็จ”1180
“แม้แต่องค์หญิงก็ยังตอบสนองไม่ทัน กับบ่าวยิ่งไม่ต้องพูดถึง…….” อวี้เยี่ยนยังพูดไม่จบ เฉินเสียนใช้สายตามองผ่านมา และบอกให้นางหุบปากเฉินเสียนพูด “เจ้าไปตักนํ้ามาเถอะ”“องค์หญิง ตักนํ้ามาทำอะไรหรือเพคะ?”“บ้วนปาก”อวี้เยี่ยนพูดบ่น “ก็แค่จูบนิดเดียวเท่านั้น บ่าวคิดว่าไม่จำเป็นต้องบ้วนปาก…..เพคะ”เฉินเสียนเหลือบมองนางอย่าง
