เวลารอบๆ ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ปลายจมูกที่ชนกันค่อยๆ สับหลีก ลมหายใจติดขัดและยุ่งเหยิงเขาหรุบตาตํ่า ในแววตามีแสงประกายรำไร… หากสายตาของเขาคือเครื่องพันธนาการ เขาก็ปรารถนาที่จะกักขังจิตวิญญาณที่อยู่ในก้นบึ้งทั้งหมดของเธอไว้ในนั้นภาพจำในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดของเฉินเสียนอย่างควบคุมไม่อยู่ ทว่าคราวนี้แตกต่างจากการสัมผัสอย่างแผ่วเบาบนชายคาบ้านเมื่อคราวก่อนลมหายใจของเขามีทั้งแผ่วเบาและหนักหน่วง ไม่ใช่แค่หยุดอยู่เพียงผิวเผินแต่ยังสำรวจไปทีละขั้นตอนเฉินเสียนไม่เคยถูกจูบต่อหน้าผู้อื่นเช่นนี้กกหูของเธอเริ่มร้อนขึ้น ลมหายใจของซูเจ๋อรินรดเข้ามาที่ประสาทสัมผัสทั้งหมดของเธอ ทำให้หัวใจของเธอสั่นระรัวและแทบหายใจไม่ออกเธอทำตัวเหมือนเป็นหญิงสาวที่ไม่ยอมจำนนต่อซูเจ๋อ ตัวของเธอขลุกขลักและแข็งทื่อ พยายามผลักซูเจ๋อออกไปทว่าทำไม่สำเร็จขุนนางทั้งสองสนอกสนใจรูปร่างหน้าตาของหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของซูเจ๋อเป็นอย่างมาก คนหนึ่งอยากรู้อยากเห็น คนหนึ่งสนใจสอดส่องความสวยงามตามสัญชาตญาณดังนั้นทั้งสองจึงเข้ามาทักทายและไม่เต็มใจที่จะจากไป1222
แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าซูเจ๋อจะจูบสตรีผู้นี้ที่ข้างถนนจริงๆพวกเขาอยากจะเห็นรูปลักษณ์ของเฉินเสียนชัดๆ แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จหากอยู่ต่อไปรังแต่จะทำให้เสียบรรยากาศ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องจากไปพร้อมกับความคับข้องใจทั้งสองมองหน้ากัน ในวันพรุ่งนี้ ชื่อเสียงอันใสสะอาดของบัณฑิตซูคงจะหมดลงไป
