ทันทีที่สิ้นเสียงนั้น ดูเหมือนทุกอย่างจะหยุดนิ่งไปอวี้เยี่ยนหันกลับไปมองผู้พูดและพบว่าคนผู้นั้นคือสาวใช้ที่มีอายุมากกว่านางเล็กน้อย และนางคือคนที่พาอวี้เยี่ยนไปที่ห้องยาก่อนหน้านี้นั่นเองสาวใช้สองคนแค่แอบกระซิบกระซาบกันเป็นการส่วนตัว ไหนเล่าจะคิดว่าจะมีคนมาได้ยิน ไม่เพียงแต่ได้ยินเท่านั้น แต่ยังรายงานให้ท่านแม่ทัพทราบทันทีด้วย!ฉินหรูเหลียงหันไปขึงตาใส่เฉินเสียนก่อนจะเอ่ยว่า “ให้พวกนางเข้ามาเล่าความ!”เฉินเสียนหยุดชะงัก หลังจากเหลือบมองสาวใช้ที่รายงานเรื่องนี้ เธอก็หมุนตัวกลับและยืนอยู่อย่างสง่างามอยู่ในโถงบุปผาตามเดิมสาวใช้สองคนที่ถูกพาเข้ามานั่งคุกเข่าลงกับพื้น พวกนางไม่กล้าโกหกปิดบังจึงทำได้เพียงเล่าตามข้อเท็จจริงหนึ่งในนั้นพูดอย่างสั่นเครือว่า “ตอนเที่ยงพวกบ่าวกำลังทำความสะอาดสวนดอกไม้ด้านหลัง และดูเหมือนจะเห็นองค์หญิงเสด็จผ่านป่าตรงนั้นไป”“เป็นทางไปสระนํ้าที่สวนด้านหลังรึ”อีกคนรีบพยักหน้า “เจ้าค่ะ”ฉินหรูเหลียงขึ้นเสียง “เฉินเสียน นี่คือพยาน ท่านมีอะไรจะอธิบายอีกไหม!”เซียงซั่นยิ้มทั้งนํ้าตา นางไม่คิดว่าอยู่ๆ เรื่องจะพลิกผันจนเป็นเช่นนี้ พระเจ้าเข้าข้างข้าแล้ว!193
นางมองเฉินเสียนและกล่าวว่า “ใช่ ในเมื่อตอนนี้มีคนออกมาชี้ตัวพระองค์แล้ว พระองค์ยังจะแก้ตัวอย่างไรอีก!”เฉินเสียนก้มลงมองสาวใช้ทั้งสองและพูดว่า “ก็ดี งั้นข้าขอถามพวกเจ้าหน่อยตอนนั้นข้าอยู่คนเดียวหรือมีใครอยู่ด้วย”สาวใช้นิ่