นพูดอย่างไร้ความอายและมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมเมื่อไม่ได้อยู่ต่อหน้าซูเจ๋อ“…..” เฮ่อโยวเงยหน้าขึ้นมองใครคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาเงียบๆ จากทางด้านหลังของเฉินเสียน สีหน้าของเขาดูอึดอัดอย่างอธิบายไม่ถูก ทว่าพร้อมกันนั้นก็รู้สึกยินดีเล็กน้อยที่เห็นเขาเฉินเสียนยังไม่รู้ตัวและพูดต่อไปอีกว่า “ปกติข้าก็ให้เวลากับเขามากอยู่แล้วถ้าใช้ของเหล่านี้อีกเขามิต้องขึ้นสวรรค์อีกหรอกหรือ”เฮ่อโยวกลั้นยิ้มและก้มหน้าลงตอบว่า “ที่ฝ่าบาทตรัสมาก็ถูก…”เฉินเสียนถอนหายใจและบอกว่า “พูดก็พูดเถอะ ความจริงข้าแทบจะข่มไม่ได้เลยพออยู่ต่อหน้าเขา ถ้าขุนนางเหล่านี้หวังดีกับข้าจริงๆ ไหนเลยจะส่งยาเหล่านี้มาให้ข้า พวกเขาควรส่งยาแก้ปวดเอวมาให้ข้าสักสองสามกล่องมากกว่า”ทันทีที่สิ้นเสียง หางตาของเฉินเสียนก็เหลือบไปเห็นมือข้างหนึ่งซึ่งเอื้อมมาจากทางด้านข้างและหยิบกล่องบนโต๊ะขึ้นมา เปิดกล่องออกและดมยาลูกกลอนซึ่งอยู่ในนั้นเมื่อเฉินเสียนหันกลับไปมองเธอจึงเห็นว่าซูเจ๋อยืนอยู่ข้างหลังเธอ“เป็นยาชั้นดีเลยนี่” ซูเจ๋อเลิกคิ้วนิดหนึ่ง จากนั้นจึงปิดกล่องและหันไปหยิบสมุดภาพลามกขึ้นมาดูเห็นดังนั้นเฉินเสียนก็รีบบังไว้ทันที เธอเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ท่านอย่าดูนะระวังจะไปเรียนรู้เรื่องไม่ดีเข้า”ซูเจ๋อยิ้มจางๆ และเหลือบมองเธอนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “คนคิดจะทำตัวไม่ดีจำเป็นต้องเรียนด้วยหรือ? ข้าดูหน่อยไม่เห็นจะเป็นไร”907
เฉินเสียนหน้านิ่งมากตอนที่เธอ
