ั่น บ้างก็ถูกแรงกระแทกจนเสียหลักเซถลาจังหวะที่ทุกคนชะงักนี้เอง ทำให้ชายหัวโล้นทิ้งห่างออกไปอีกหลายสิบเมตร จนมายืนอยู่หน้าประตูเป็นคนแรก“ไอ้สารเลวเอ๊ย!”พวกจินตานขั้นสูงสุดที่ถูกขัดขวางสบถด่าลั่นด้วยความแค้นเคือง ก่อนจะกัดฟันเร่งความเร็วไล่ตามไปติดๆชายหัวโล้นไม่สนเสียงด่าทอ เพียงพริบตาเดียวเขาก็พุ่งมายืนตระหง่านอยู่บนลานหน้าประตูใหญ่“ฮ่าๆๆ! มรดกเซียน… เป็นของข้าแล้ว!!”เขามองประตูตำหนักเซียนตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นจนตัวสั่น มือหนาเอื้อมออกไปหมายจะผลักประตูแอ๊ด…จู่ๆ ประตูตำหนักเซียนก็ค่อยๆ เปิดแง้มออกเองชายหัวโล้นชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มยังค้างอยู่ที่มุมปากโบร๋ววว!!!วินาทีต่อมา เงาทะมึนสายหนึ่งก็พุ่งสวนออกมาจากความมืดหลังประตู พร้อมกับกลิ่นอายสังหารที่รุนแรงจนหายใจไม่ออก“แย่แล้—!!”ชายหัวโล้นหน้าซีดเผือด นัยน์ตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีดแต่จะถอยหนีตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว กรงเล็บสีเงินอันคมกริบของ ‘ราชันย์หมาป่าเงิน’ ตวัดวูบผ่านร่างของเขาฉัวะ!ร่างของชายหัวโล้นพร้อมกับแก่นจินตานในตันเถียน ถูกฉีกกระชากจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นเนื้อในพริบตาเดียว! โลหิตสีแดงฉานสาดกระจายเต็มหน้าประตูกลิ่นอายราชันย์อสูร ระดับหยวนอิง ที่แผ่ออกมาจากร่างของเพชฌฆาตสีเงิน ทำให้พวกจินตานที่กำลังพุ่งตามมาถึงกับเบรกตัวโก่งจนหน้าทิ่มโบร๋ววว! โบร๋ววว! โบร๋ววว! …ยังไม่ทันได้หายตกตะลึง เงาร่างสีเงินจำ นวนนับไม่ถ้วนก็พากันกระโ
