้ลูกของท่านแม่มาร่วมเสวยกับฝ่าบาท ให้ลูกของฝ่าบาทร่วมเสวยกับท่านแม่ของกระหม่อมไม่ได้หรืออย่างไร?”จักรพรรดิเป่ยเซียถอนหายใจและโบกมือให้นางกำนัลปฏิบัติตาม ดูเหมือนว่าพระองค์ไม่เต็มใจที่จะปล่อยลูกชายของเขา ดูเหมือนพระองค์ต้อมยอมใช้ลูกชายตัวเองเป็นเหยื่อ เพื่อให้ได้ใจหลานชายของพระองค์ก่อนหน้านี้ที่เฉินเสียนและซูเจ๋อมีความสัมพันธ์ต่อกัน นั่นเป็นความคิดของซูเจ๋อ ตอนนี้จักรพรรดิเป่ยเซี่ยกล่าวอย่างชัดเจนให้ท่านอ๋องรุ่ยไปอยู่กับจักรพรรดินีต้าฉู่ ความหมายก็แตกต่างกันออกไปปู่และหลานชายประทับเสวยปูกันอยู่ในห้องบรรทม จักรพรรดิเป่ยเซี่ยเปลี่ยนมาเป็นมีชีวิตชีวาขึ้น และเสวยได้มากขึ้นซูเซี่ยนแทะขาปู และกล่าวว่า “ฝ่าบาทไม่ได้ปราชวรหรอกหรือ ทำไมถึงเสวยอันนี้?”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยเลียปากของพระองค์และตรัสว่า “อาการป่วยของข้าเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ตอนนี้กลับดีขึ้นมา ไม่เป็นไร”555
ในเรือนแห่งนี้ ซูเซี่ยนที่บอกว่าไปไม่นานก็จะกลับ แต่สุดท้ายทำให้เฉินเสียนรอจนเที่ยงก็ยังไม่เห็นเขาจะกลับมา สุดท้ายไม่ได้รอซูเซี่ยนกลับมา แต่ดันรอซูเจ๋อเข้ามา“กำลังรออาเซี่ยนหรือ?”“…” เฉินเสียนเม้มริมฝีปากไม่พูดอะไรซูเจ๋อเดินตรงไปข้างเธอ เดินเข้าไปในห้องอาหารที่โอ่อ่า และกล่าวว่า “เที่ยงนี้เขาไม่กลับมาแล้ว หากไม่มีใครร่วมเสวยกับท่าน ข้าร่วมเสวยกับท่านเอง”เฉินเสียนกล่าว “ข้าไม่ได้เป็นเด็ก ทำไมต้องมีคนร่วมด้วย?”ซูเจ๋อกล่าว “มีคนพูดด้วยก
