ุบาย นำพวกเราสองแม่ลูกโจมตีสังหารอยู่ที่เป่ยเซี่ย เช่นนั้นไม่ใช่ว่าน่าเวทนาย่อยยับป่นปี้หรือ”434
แม้ว่าปากจะพูดอย่างนั้น แต่เฉินเสียนเพียงแค่อยากข่มขวัญซูเซี่ยน เธอรู้ว่าองค์จักรพรรดิอยากพบเจอซูเซี่ยนอย่างบริสุทธิ์ใจเมื่อสมัยนั้นเธอไม่เคยพูดเรื่องราวชีวิตของซูเซี่ยนกับองค์จักรพรรดิเป่ยเซี่ยเพราะเกรงว่าก่อนหน้าที่องค์จักรพรรดิยังไม่ได้ยินยอมเห็นด้วยเรื่องของเธอกับซูเจ๋อ แล้วรู้ว่าตนเองมีหลานก็จะแย่งชิงหลานกลับเป่ยเซี่ยด้วย คาดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะทำให้พระองค์ก็ล่วงรู้จนได้แต่ตอนนี้เธอไม่มีซูเจ๋อแล้ว ตอนนี้ผู้ใดก็ไม่สามารถเอาซูเซี่ยนไปจากข้างกายของเธอได้แต่ทว่าจะรู้ที่ไหนกันว่าซูเซี่ยนจะกล่าวว่า “ไม่ต้องกลัว เย่ซวิ่นก็มา หากพวกเราถูกเป่ยเซี่ยโอบล้อมไว้ ก็ให้ลุงฉินกับเย่เหลียงร่วมมือกัน กวาดล้างเป่ยเซี่ยให้ราบคาบเลย”เฉินเสียนหน้าอึมครึม กล่าวว่า “เจ้าไปสิ้นเปลืองเสียเวลากับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?”ซูเซี่ยนกล่าวอย่างสง่าผ่าเผยว่า “พอเย่ซวิ่นได้ยินว่ามีโอกาสที่จะฉีกหน้าท่านพ่อข้า ก็มาด้วยแล้ว สาเหตุปัญหาทั้งหมดอยู่ที่ตัวท่านพ่อข้า ท่านแม่เป็นฝ่ายรุกอย่างไร ก็เพียงแค่ทำให้ท่านพ่อข้าไม่คิดสนใจ กลับจะวางท่าได้ใจยิ่งขึ้น หากว่าเขาดันทุรังกลับมา ผู้ใดจะขวางได้ เสด็จพ่อของท่านพ่อรั้งไว้ได้หรือ?เพราะฉะนั้นจำเป็นต้องให้ท่านพ่อของข้าเป็นฝ่ายรุกสักหน่อยถึงจะถูก”เฉินเสียนกระตุกชักริมฝีปากขึ้น กล่าวว่า “ใ
