อาวุโสเมิ่งตัดสินใจในใจ หัวใจของเขาราวกับถูกแมวข่วน เมื่อนึกถึงความแยบยลของสูตรยาเหล่านั้น ก็อยากได้มาอีกสักหลายสูตร แม้ต้องตายก็ยอม ขอเพียงได้เห็นทฤษฎียาอันวิเศษเช่นนี้
ยิ่งคิดใจก็ยิ่งคัน เขาเดินออกจากถ้ำปรุงยาโดยไม่รู้ตัว ใช้พลังอำมหิตเคลื่อนไหวด้วยวิชาตัวเบาอันเป็นเอกลักษณ์ มุ่งหน้าไปยังสถานทดลองยาอย่างรวดเร็ว
มาถึงประตูด้านข้างของถ้ำใหญ่ในสถานทดลองยา ท่านผู้อาวุโสเมิ่งซ่อนตัวอยู่ที่ประตู จ้องมองหลิวเหมยเอ๋อร์ไม่กะพริบตา ราวกับกำลังจ้องสูตรยาล้ำค่า ดวงตาเปล่งประกายโลภมาก
ขณะนั้นสาวใช้คนหนึ่งบังเอิญเดินผ่านมา จู่ๆ ก็เห็นคนซ่อนอยู่ที่ประตูด้านข้าง ตกใจทันที แต่พอมองดูดีๆ กลับเป็นท่านผู้อาวุโสเมิ่ง
“ท่านผู้อาวุโสเมิ่ง! ข้าน้อยขอคารวะ” สาวใช้รีบเข้าไปคำนับ
ท่านผู้อาวุโสเมิ่งไม่ขยับเขยื้อน มองผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มเข้าไปข้างใน
สาวใช้รู้สึกแปลกใจ แอบมองตามสายตาของท่านผู้อาวุโสเมิ่ง เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์กำลังถือถาดไม้เคลือบแลกเกอร์อยู่ข้างใน
หลิวเหมยเอ๋อร์มีบุคลิกเหนือโลกีย์ สดใสน่ารัก ราวกับนางฟ้า อีกทั้งท่านผู้อาวุโสเมิ่งยังยกเว้นกฎเรียกนางมาที่สถานปรุงยา สาวใช้จึงเข้าใจทันที
“ท่านผู้อาวุโสเมิ่งคงจะหวั่นไหวด้วยราคะเสียแล้ว น่าแปลกนัก ว่ากันว่าท่านไม่สนใจสตรีเลยนี่นา อืม คงเป็นเพราะหลิวเหมยเอ๋อร์ผู้นี้งามเกินไปกระมัง” สาวใช้คิดในใจ
เรื่องชู้สาวของผู้อาวุโสนั้นนางไม่กล้ายุ่งเกี่ยว จึงค่