อยๆ ถอยออกไปอย่างเงียบๆ
หลี่ลี่กำลังฝึกฝนอยู่ในห้องของตนเอง จู่ๆ ก็มีคนรับใช้วิ่งมาบอกว่า “ท่านหลี่ เกิดเรื่องที่โรงทดลองยาแล้วขอรับ”
หลี่ลี่ตกใจ รีบเก็บวิชาและรีบเดินไปทันที
เมื่อมาถึงโรงทดลองยา ยังไม่ทันเข้าไปในลาน ก็ได้ยินเสียงอึกทึกแต่ไกล มีทั้งเสียงของหูอี้และเยว่ชง
ข้าเดินเข้าไปในโรงทดลองยาอย่างรวดเร็ว
ในลาน ศิษย์ยังคงแบ่งเป็นสามกลุ่ม หูอี้กำลังตะโกนอะไรบางอย่าง เยว่ชงกำลังเผชิญหน้ากับพวกเขา ส่วนศิษย์ที่เหลือกำลังยืนดูอยู่
ที่กลางลาน หลิวเหมยเอ๋อร์ยืนอยู่คนเดียว มือถือถาดไม้เคลือบ พยายามกลั้นน้ำตา ดูโดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่ง ไม่ไกลจากนาง คัมภีร์ราตรีกระจ่างเล่ม 2-4 และยาลูกกลอนห้าเม็ดกระจัดกระจายอยู่บนพื้น เปื้อนฝุ่นไปบ้างแล้ว
“นางทาสต่ำช้านี่ เกือบจะชนข้าเข้า ช่างหาที่ตายชัดๆ” เสี่ยวหมิงพูดด้วยสีหน้าเย็นชา
“ควรลงโทษนางสักหน่อย นางทาสที่ซุ่มซ่ามเช่นนี้ ถือถาดยาลูกกลอนยังไม่ดี จะทำอะไรได้อีก” หูอี้รีบพูดต่อ ทำให้ศิษย์สองคนข้างๆ เห็นด้วยทันที
“พูดเหลวไหล เจ้าต่างหากที่ตั้งใจชนผู้อื่น” หวังฮั่นที่อยู่ข้างเยว่ชงพูดเสียงเย็น
“พอแล้วๆ หูอี้ หวังฮั่น พวกเจ้าอย่าก่อเรื่องอีก ถอยไปให้หมด” จินต้านซือและต้านซืออีกสองคนมาถึง รีบห้ามปราม จากนั้นจินต้านซือหันไปพูดกับหลิวเหมยเอ๋อร์ว่า “หลิวเหมยเอ๋อร์ เจ้าไปก่อนเถอะ คราวหน้าระวังหน่อย”
ต้านซือทั้งสามรู้ดีว่าเป็นพวกศิษย์ก่อเรื่อง หูอี้ยังอยู่ในช
