จึงเรียกเขาด้วยชื่อนั้น?หรือพวกมันจะรู้ว่าข้าฝึกเคล็ดวิชากายาสูงสุด?คิ้วเรียวของจางอวิ๋นขมวดเข้าหากันแน่น“ผู้อาวุโสเก้า นี่คือศพของคนร้ายทั้งสองเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าอาจจะมีประโยชน์กับท่าน เลยเก็บรวบรวมเอาไว้ให้”เถากู่หลานพลิกฝ่ามือเรียกแหวนมิติวงหนึ่งออกมาจางอวิ๋นรับไปตรวจสอบ เมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณสภาพสมบูรณ์สองร่างนอนสงบนิ่งอยู่ภายใน คิ้วที่ขมวดมุ่นก็คลายออก แทนที่ด้วยความพึงพอใจ เขาอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้นาง “มีประโยชน์มาก! เจ้านี่รู้ใจข้าจริงๆ!”เถากู่หลานยิ้มรับด้วยความขัดเขินไม่รอช้า จางอวิ๋นเริ่มค้นตัวศพของชายหนุ่มชุดดำทั้งสองทันทีทว่านอกจากหินวิญญาณและโอสถจำนวนหนึ่งแล้วสิ่งที่พบมีเพียงป้ายคำสั่งสองชิ้นที่สลักอักษรคำว่า ‘ถี่’ (กายา)เอาไว้เท่านั้นน่าจะเป็นป้ายแสดงฐานะ…เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม “กู่หลาน ในแคว้นหนานอวิ๋นมีขุมกำลังใหญ่ที่ใช้ชื่อว่า ‘ถี่’ หรือไม่?”“ถี่?”เถากู่หลานนิ่งคิดไปครู่ใหญ่ก่อนส่ายหน้า “ผู้อาวุโสเก้าในบรรดาขุมกำลังใหญ่ทั้งหกแคว้นทางใต้ ไม่น่าจะมีสำนักไหนใช้ชื่อว่า ‘ถี่’ เลยเจ้าค่ะ”คำตอบนั้นทำให้สีหน้าของจางอวิ๋นยิ่งดำดิ่งสู่ห้วงความคิดไม่มีในแดนใต้… หรื
