ทว่าเมื่อไตร่ตรองดูอย่างละเอียด จางอวิ๋นก็อดส่ายหน้าไม่ได้กองทัพสัตว์อสูรนั้นสร้างขึ้นได้จริง แต่ก็เป็นเพียงมายาภาพชั่วคราวที่มีขีดจำกัดซากศพที่สมบูรณ์หนึ่งร่างสามารถคงสภาพอยู่ได้เพียงหนึ่งปี และนี่คือการคำนวณจากศพของ ‘อินทรีนภาเขี้ยวพายุ’ที่มีขนาดมหึมากว่าสิบเมตร หากเป็นสัตว์อสูรที่มีขนาดเล็กลงมา ระยะเวลาคงสภาพก็ย่อมลดหลั่นกันลงไปตามส่วน‘เวลา’ คือโซ่ตรวนที่ใหญ่ที่สุดของพรสวรรค์นี้แต่ถึงกระนั้น… นี่ก็ถือว่าเป็นความสามารถระดับ ‘โกงสวรรค์’ แล้ว!“ทิ้งไว้เฉยๆ ก็เสียของเปล่าๆ!”จางอวิ๋นมองดูร่างจำลองสัตว์อสูรตรงหน้าแล้วยักไหล่ไหนๆ ก็อัญเชิญออกมาแล้ว จะปล่อยให้เวลาอันมีค่าสูญสลายไปในความว่างเปล่าก็น่าเสียดายเขาตัดสินใจโบกมือ ส่งร่างของอินทรีนภาเขี้ยวพายุและเจียวมังกรสมุทรครามทั้งสองตัว ออกไปรอนอกหอสมบัติเซียนทันที“เอามาใช้เป็นพาหนะขี่เล่นกินลมชมวิว… ก็ดูไม่เลวเหมือนกัน!”……ณ ป่าทึบแห่งหนึ่งที่ห่างจากหุบเขาแม่น้ำอันเป็นที่ตั้งของหอสมบัติเซียนราวสิบลี้“นายน้อยป้อม… พวกเราจะไม่เข้าไปจริงๆ หรือขอรับ?”เหล่าผู้ฝึกตนแห่ง ‘ป้อมจิตปฏิพัทธ์’ ต่างมองดู ‘ฉิงเฟิง’ผู้เป็นนายน้อยด้วยสายตาไม่เข้าใจก่อนหน้านี้
