้ข้าสามารถเห็นท่านอีกครั้ง ก็ทำให้ข้าปลาบปลื้มใจมากแล้ว”ซูเจ๋อตกตะลึง และทันใดนั้นก็รู้สึกราวกับว่าเขาถูกอะไรบางอย่างทุบตี และจากนั้นเขาก็ตกใจกับสิ่งที่นางพูดเขาถามว่า “เป็นไปได้ไหมที่เจ้าจะรักข้า?”เฉินเสียนยิ้มและตอบว่า “ซูเจ๋อ ข้ารักท่านตลอดเวลา” ดวงตาของนางชื้นเล็กน้อย “ท่านล่ะ ท่านยังรักข้าอยู่หรือไม่?”ซูเจ๋อรู้สึกเสียใจ “หากรู้เรื่องนี้แต่แรก เมื่อครู่ก็คงจะไม่บอกทางมั่วๆ ให้กับเจ้า ออกไปเถอะ ข้าจะขอร้ององค์จักรพรรดิของข้า ให้ไว้ชีวิตเจ้า”เฉินเสียนเยาะเย้ยและกล่าวว่า “เช่นนั้น ข้าขอขอบคุณสำหรับความกรุณาอันยิ่งใหญ่ของท่านจริงๆ” นางโน้มตัวมา ใช้นิ้วถูที่ปกเสื้อของเขา และพูดเบาๆ ว่า“แต่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยของพวกท่านดูเหมือนจะไม่สามารถชี้เป็นชี้ตายให้แก่ข้าได้ไม่ต้องกังวล ครั้งนี้ข้าพลาด และครั้งต่อไปข้ายังจะมาขโมยท่าอีกครั้ง”ในเวลาที่เหมาะสม ฉินหรูเหลียงที่ด้านนอกได้พาคนและม้าได้ไล่ตามออกมาทัน เข้าแถวหน้ารถม้าของเฉินเสียน และเผชิญหน้ากับทหารองครักษ์เป่ยเซี่ยข้างหลังทหารองครักษ์ฝ่ายตรงข้ามก็หลีกทาง คนที่สวมชุดมังกรสีเหลืองสดใสค่อยๆ เดินออกมาจากด้านหลัง มือข้างหนึ่งของเขาชักดาบในมือทหารเพื่อที่จะออกมาปกป้องคนที่รักอย่างกล้าหาญ282
โดยไม่คาดคิดว่าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยจะนำคนมาสกัดกั้นด้วยตัวเอง เขาโกรธมากจนไม่คาดคิดว่าคนเหล่านี้จะสามารถนำซูเจ๋อออกจากจวนอ๋องรุ่ยได้สำเร็จและยังวิ่งหนีได้ไกลข
