ต้องขึ้นอยู่กับฟ้าลิขิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่เชื่อเรื่องฟ้าลิขิตอะไรทั้งนั้น แต่เมื่อสถาการณ์เป็นเช่นนี้แล้ว เขาก็ได้แต่หวังว่าสวรรค์จะทรงเมตตาและไว้ชีวิตท่านอ๋องเอาไว้240
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนที่เสนอความคิดให้กับจักรพรรดิเป่ยเซี่ย ว่าให้ท่านอ๋องรุ่ยได้แต่งงานกับพราชายาสักคน ตามเรื่องเล่าของปราชาชน ที่เรียกว่าการแต่งงานเพื่อขจัดความชั่วร้าย บางทีบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุขอาจจะไปกดระงับอาการเจ็บป่วยไว้ได้ แล้วท่านอ๋องรุ่ยก็จะกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมด้วยเหตุนี้จึงทำให้ท่านอ๋องมู่เกิดความไม่สบายใจขึ้น เมื่อกลับถึงจวนของตัวเองก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาไม่หยุดบ่าวที่อยู่รับใช้ข้างกายจึงถามเขาว่า“กำลังกังวลเรื่องใดอยู่หรือเจ้าค่ะ？”ท่านอ๋องมู่ใช้ความคิด แล้วพูดกับบ่าวว่า“คนคนหนึ่งจะลืมเรื่องราวในอดีตไปหมดสิ้น แล้วก็เริ่มต้นใหม่ด้วยการแต่งงานสร้างครอบครัวมีลูก เรื่องแบบนี้มันจะดีหรือไม่？”บ่าวตอบกลับว่า“มันก็เป็นเรื่องที่ดีสิเจ้าคะ”ท่านอ๋องมู่นำด้ามจับพัดหยกมามาเคาะไปที่ฝ่ามือของตัวเอง แล้วพูดขึ้นอย่างไตร่ตรองว่า“แล้วถ้าเกิดว่าตัวเขาเองได้แต่งงานมีภรรยาและลูกอยู่แล้วหล่ะ？”บ่าวกล่าว“โอ้ เรื่องแบบนี้ก็พูดยากเจ้าค่ะ คนที่ดีนั้นจะไม่ละทิ้งภรรยาเช่นนี้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ ”“ไม่ใช่ว่าเขาจะทอดทิ้งอย่างโหดเหี้ยม แต่เป็นเพราะร่างกายตัวเขาช่วยไม่ได้หล่ะ？”บ่าวคิดพิจารณาแล้วตอบคำถามว่า“เช่นนั้นก็ถ
