ที่กล้าเกลียดท่านแต่ไม่กล้าพูด หากท่านไม่อยากสร้างปัญหาเพิ่มให้นางท่านก็ควรที่จะหยุด”ซูเจ๋อยิ้มจางๆ หันหน้าหนีจากคนอื่นๆ และพูดว่า “สิ่งที่ข้าต้องการจะทำน่าจะยังไม่ถึงให้ท่านแม่ทัพฉินต้องมาชี้แนะข้า ท่านแม่ทัพฉินเพียงแค่ทำเรื่องข้างในให้ดี และเรื่องการฝึกหน่วยองครักษ์ลับ ยังต้องขอให้แม่ทัพฉินโปรดใส่ใจด้วยอย่าปล่อยให้นานจนเกินไปพูดจบ ซูเจ๋อก็ได้หันหลังออกไปก่อน ฉินหรูเหลียงยังอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังที่มีความเป็นขุนนางที่มือสะอาดไม่มีความด่างพร้อยของเขา ทั้งเป็นห่วงทั้งกังวลซูเจ๋อตัดการติดต่อกับฉินหรูเหลียงและเฮ่อโยวและข้าราชบริพารต่อไปที่สามารถไว้ใจได้ ปกครองทั้งหมดคนเดียว และทำตัวเย่อหยิ่งจองหองแม้แต่ในงานเลี้ยงในพระราชวัง ซูเจ๋อก็เฉยเมยต่อขุนนางใหม่ที่พบรอเขามาโดยตลอด และซูเจ๋อก็ไร้ความปรานีที่จะพูดถึงเรื่องนี้เหล่าขุนนางใหม่ก็ค่อยๆ เขามาอยู่ข้างองค์จักรพรรดินี และฎีกาที่ส่งขึ้นไปต่างก็มีความไม่พอใจต่ออัครเสนาบดีเป็นอย่างมากซูเซี่ยนกลับมาจากโรงเรียนไท่เหอ และเห็นเฉินเสียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะยาว ในมือยังถือฎีกาพร้อมขมวดคิ้วอยู่ตลอดเวลาซูเซี่ยนนั่งอยู่ข้างๆ เฉินเสียนอย่างเงียบๆ และครู่หนึ่งถึงพูดว่า “เสด็จแม่ มีคนด่าท่านพ่อหลายคนหรือพ่ะย่ะค่ะ?”เฉินเสียนพูด “ทางที่เขาเดินนี้ ทุกอย่างมาบังต่อหน้าแม่ไว้ และคงต้องมีคนด่าเยอะ”77
แต่นางกลับไม่อาจจะทำเป็นไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นไม่ได้ ตอนนี้ขุน