เฉินเสียนนั่งอยู่ในท้องพระโรงที่ว่างเปล่า มีประกาศรับสั่งให้ซูเจ๋อเข้าวัง จากนั้นเฮ่อโยวซึ่งอยู่ข้างกายจึงเป็นผู้อ่านพระราชโองการให้ทราบโดยทั่วกัน เลื่อนยศให้บัณฑิตซูเจ๋อเป็นอัครเสนาบดีผู้ช่วยปกครองดินแดนต้าฉู่ พร้อมกับพระราชทานตราประจำตำแหน่งอัครเสนาบดี ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปจะคอยช่วยเหลือจักรพรรดิดูแลราชกิจในราชสำนักโดยมิอาจหย่อนยานต่อหน้าที่จากมุมของเฉินเสียนซึ่งเรียกได้ว่ามองจากเบื้องสูงลงมา เธอมองดูซูเจ๋อคุกเข่ารับพระราชโองการของเธอ มองดูเขาโค้งศีรษะคำนับแสดงความขอบคุณต่อจักรพรรดิมือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนบัลลังก์มังกรเกร็งแน่น เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆพยายามระงับความต้องการที่จะถลันลงไปดึงเขาให้ลุกขึ้นมาเอาไว้อย่างสุดความสามารถซูเจ๋อรับพระราชโองการ ต่อแต่นี้ไปเขาจะเป็นขุนนางของเธอและเป็นผู้นำของเหล่าขุนนางทั้งหลายเฉินเสียนจะทำอย่างไรได้อีกถ้าหากไม่ทำเช่นนี้ นี่คือสิ่งที่ซูเจ๋อตัดสินใจเด็ดขาดลงไปแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเพียงบัณฑิตที่ไม่ได้กุมอำนาจ ก็จะยังเกิดเรื่องกับเขาอยู่ดีในเมื่อเธอหยุดมันไม่ได้ ไม่ดีกว่าหรือถ้าจะให้เขาอยู่ในตำแหน่งอันสูงส่งซึ่งมากด้วยอำนาจ ให้เขาได้อยู่ในตำแหน่งที่มีเกียรติซึ่งจะทำให้เขามีอำนาจมากขึ้นแม้ว่าจะเป็นการสร้างศัตรู แต่คนอื่นก็จะทำอะไรเขาอย่างโจ่งแจ้งไม่ได้ ทั้งยังต้องให้ความเคารพเขาตามขนบและเชื่อฟังเขาอย่างไม่อาจโต้แย้ง50
เขาเป็นอัครเสนาบดีของอาณาจักร
