เย่ซวิ่นสีหน้าหงุดหงิด กล่าวว่า ＂จะตั้งไม่ตรงได้อย่างไร！หมอหลวงบอกว่าเพียงแค่บำรุงรักษาสักระยะหนึ่ง ก็สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมเหมือนก่อนแล้วไม่มีผลกระทบต่อการใช้ชีวิตในอนาคตของข้าเลยแม้แต่น้อย！＂เฉินเสียนทอดถอนหายใจออกมา กล่าวว่า ＂น่าเสียดายจริง ข้านึกว่าจะมีขันทีในวังหลังเพิ่มมาอีกหนึ่งคนซะแล้วสิ＂＂เรื่องไร้สาระพูดให้น้อยหน่อย เงื่อนไขที่ข้าพูดไป ท่านตกลงก็ตกลง ไม่ตกลงก็รอข่าวร้ายว่าซูเจ๋อตายเถิด！＂เฉินเสียนหุบยิ้ม แล้วกล่าวอย่างราบเรียบว่า＂ในเมื่อเจ้าไม่มีความจริงใจเช่นนี้แล้ว เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจเจ้าก็แล้วกัน＂เย่ซวิ่นยิ้มเยาะกล่าวว่า ＂ตอนนี้ข้าต้องการความจริงใจของท่าน ไม่ใช่ว่าให้ท่านมาต้องการความจริงใจของข้า＂ระหว่างที่พูด ด้านข้างก็มีเสียงนํ้าไหลรินอยู่ซูเซี่ยนตัวน้อย กำลังยืนอยู่บนเก้าอี้ นำกล่องใบชาที่ตัวเองซ่อนไว้อยู่ในแขนเสื้ออกมาอย่างไม่รีบร้อน มือน้อยๆหยิบใส่ในถ้วย หลังจากนั้นออกแรงยกกานํ้าชาเทนํ้าเดือดปุดๆลงไปในนั้นไม่มากไม่น้อยกำลังพอดี เขาเทนํ้าชาสามถ้วย เย่ซวิ่นหนึ่งถ้วย เขากับเฉินเสียนคนละถ้วยครั้งก่อนดื่มนํ้าหนึ่งแก้วก็ยืดเยื้อทั้งวันทำให้เย่ซวิ่นมีใจสั่นไหวบ้างเล็กน้อยตอนที่เขามองซูเซี่ยนเทนํ้าชาไม่เปะปะเลยแม้แต่น้อย รู้สึกได้ว่าทั้งตัวแย่แล้ว717
เด็กน้อยนี่ต้องกำลังวางแผนการอะไรอีกอย่างแน่นอนซูเซี่ยนดันชามาที่ข้างมือของเย่ซวิ่น ตนเองถึงได้นั่งลงบนเก้าอี้ แ
