น ถนนสองข้างทาง มีไฟระยิบระยับ ค่อนข้างคึกครื้นเป็นอย่างมาก707
เฮ่อโยวชอบเด็กคนนี้เป็นอย่างมาก สุขุมและสงบ เห็นแววตาของเขามองผ่านถนนสองข้างทางอย่างราบเรียบ ไม่มีความแปลกใจไร้เดียงสาเหมือนเด็กคนอื่นเลยสักนิดหนึ่งเฮ่อโยวกล่าวว่า ＂แม้จะบอกว่านิสัยของพระองค์เหมือนท่านพ่อของพระองค์แต่พระองค์ก็นิ่งเงียบเกินไปแล้ว ไม่ชอบพูดคุยและไม่ชอบยิ้ม จะทำให้สูญเสียความสนุกสนานในวัยเด็กอย่างมากมาย＂ซูเซี่ยนกล่าวว่า ＂ท่านไม่ใช่ข้า ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่มีความสนุกสนาน＂เฮ่อโยวรู้สึกตลกขบขัน แต่ได้ยินมาว่าตอนที่ท่านพ่อของเขาป่วยเขาใส่ใจโดยการเล่านิทาน แล้วเขาก็ถีบองค์ชายหกของเย่เหลียงลงไปในนํ้า ตอนที่เด็กคนอื่นมีความสุขสนุกสนาน แต่ทว่าเขากลับเข้าอกเข้าใจคนอื่นจนน่าแปลกใจตอนที่เดินผ่านร้านแผงลอยขายผลไม้เคลือบนํ้าตาล เฮ่อโยวได้ซื้อผลไม้เคลือบนํ้าตาลให้กับซูเซี่ยนผลไม้เคลือบนํ้าตาลแดงฉํ่าอยุ่ตรงหน้าซูเซี่ยน แต่ทว่าเขากลับไม่รับ แล้วกล่าวว่า ＂ท่านพ่อของข้ากินของที่ผู้อื่นมอบให้ตามอำเภอใจ ถึงได้ถูกวางยาล้มป่วย＂เฮ่อโยว＂．．．．．．＂ซูเซี่ยนยังคงก้าวเดินไปข้างหน้า เฮ่อโยวหัวเราะทั้งนํ้าตากล่าวว่า ＂คำพูดเฉียบแหลมทิ่มแทงคนเช่นนี้ดีจริงแล้วหรือ เด็กน้อยตัวเล็ก เหตุใดการป้องกันถึงได้หนักหน่วงขนาดนี้ คนเลวพระองค์ต้องป้องกัน คนที่ดีต่อพระองค์ พระองค์ก็ต้องมีเกาะป้องกันหรือ ทำเช่นนี้อาจจะทำให้คนเจ็บปวดใจได้นะ＂เฮ่อโยวคา
